eMiLy's profile.•.★*•:*´¨`*:•.☆jUiCytHe...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 27 smiling the outside, crying the insidei feel like i am all alone all the time...sometimes, i want to talk to someone but no one wants to listen.
i know i am not the one in this world to have a feeling like this, but it still hurts...
i am so stressed with my mom and my sister...
sometimes, i ask them to go out with, they always say no to me...
i always feel like when they are together, they don't want me there...
so what is the point that i came back home from CA, i should not have come back.
but i still have my dad here, i know sometimes he is drunk getting mad with no reasons and not listen to anyone.
after i got home i've fought with him a lot, but he is who the one who can keep me here, if there were no him i think i can't be here anymore...
i have joined the Au Pair in US program but i cannot get a host yet, i am still waiting.
but if i really can't get one within 6 months i think i have to do something with my life.
i cannot do it here in Thailand, i have to get to US...i've got a plan but i have no source of fund yet...
i will not ask for my parents, never...asking for someone else's money may seems to be ashamed but i'd rather be lost my honor than asking from them. i want to prove myself to them that i can do things on my own and i hope i will success with what i am going to do...
it does't mean i am going to dump then here and never come back to see them or taking care of them but one part of my plan that i am going to do is for them,too. even they think that i am such a helpless, doing things like i am still a kid...but i always think of my life seriously in my own way...i don't want to follow the trend...i want to walk out of the road the normal people walk...i hope everything is going to be fine about the plan...i will kiss myself goodbye, kick myself outta here and be back with my pround and succession. April 08 what's on my mind???-ขอระบายหน่อยsince i've been back home in last June, at first, i'm kinda happy to be home 'n the other site of my mind still wanna be in CA. after i got back i could say that i was out with my friends a lot, both KMITL*MICRO group and FRIENDS WHO LIVED IN THE SAME APARTMENT OVERTHERE. that made ma parents didnt like the way i did much...
i planned to be back to CA for further study in Nov last year cuz i had to join ma grad day before i go back there, it was on 22nd Oct 2008, the day before ma b-day....but after that i decided to go by joining Au Pair in US program cuz at least i can have some more money to spend in US while i study by myself and don't have to have my dad pay me everything, maybe just a flight ticket or some pocket money...yup and now i've passed my training with the kids and my application is now online. there're 3 host families contacted me but they all already matched with other gals. i'm kinda disappointed of myself and feel really sad...but there's no one calm me down, ma parents, i know that they want me t get a host soon and tht host must be a great great family to live with. But, my mom has blamed it on my appearance, my punk-emo style, ive got a high-lighted red/pink hair & also lots of ear peircing but no peircing in the exposed area like my mouth or nose....i don't hav even a tat. Also my dad he has blamed me tht i asked host fam to much about cars, bedroom or things they would give me when i live with then and taking care of their kids, he said that i didn't care to ask about their kids but i swear i always ask the questions about the kids like what does he/she like (the characters), what do they like to eat so i can prepare myself for fixing them a food or even activities they like to do and schedule that is my responsibilities...i asked the last one about the curfews and rules of their house so i can know what i can do or cannot do, ma mom said it's not the question tht supposed to ask (ma dad also)...and now it's a week passed and there's no another host contact me...that makes me fail a lot but i am still waiting. i would not give up this easy. and i've got a plan B which is i go back to US by myself after 2-4 months without ant host fam interested in me, but i won't ask for my parents supports, no never...i will find my way to get there my own way....
not just this problem abt Au Pair things, abt guys too. there's a guy at fordec where i was trained like me and we talk like bro-sis but my mom doesn't like him. i don't know what she've told ma dad abt him but ma dad now hates him a lot, he doesn't even know him. when i went to the sea with friends he tought that i lied and went with him alone....ive done everything tht make them trust in me whenever i go out for many years, i always call them when i am with whom and where i am or even i skipped class when i was in University i also call him tht "hey, dad imma go home now/go with friends to the mall...kinda lazy so i skipped the class" or even stay at home when i didn't want to go for tht class cuz i think i can be passed by just reading....where all my trustworthy of them're gone??? i don't understand...i fight with them a lot lately. my mom said im not the person i used to be, not the same her lovely daughter!!! these all makes me really failed of myself...i have to take a time make up my mind...then hold my head high again and make them see me the way i am tht i am always be the same person...but now i hurt and ive got no one i can talk these all with...sometimes i wanna cry so bad or sometimes the tears just fall on my cheeks without any clue of feeling tht i hurt.... February 19 im nobody....feel like invisible for everyone's eyeช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้กับชีวิต รู้สึกแย่สุดๆ รู้สึกเหมือนกับว่าไม่มีใครเข้าใจเรา คนในบ้านก็ต่างคนต่างอยู่ คุยกับใครไม่ได้เลย อยากร้องไห้ เเต่ก้อไม่อยากร้องต่อหน้าคนอื่น รู้สึกว่าตัวเองอ่อนเเอมากๆ เมื่อไหร่อารมณ์นี้จะหายไปซะที เป็นมาตั้งเเต่ก่อนปีใหม่เเล้ว เกือบสองเดือนเเล้วนะ ยังไม่หายซะที สงสัยต้องพึ่งจิตเเพทย์ป่าววะกูเนี่ย TwT January 20 i got it from ma daddyตั้งเเต่เมื่อวานมาเเล้ว ถึงได้รู้ว่า.... เราได้หลายๆอย่างมาจากพ่อ.... เมื่อก่อน เราเป็นคนที่ชอบเเย่งน้องเข้าห้องน้ำ.... เนื่องจากความเป็นพี่ ชั้นเกิดก่อน ชั้นต้องได้เข้าก่อน.... เเละเเล้วเมื่อคืน ระหว่างที่เราจะเข้าห้องน้ำ.... ตอนที่เปิดสวิตช์ไฟ เราเห็นวัตถุถลาลมขนาดใหญ่ วิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงสุด (Vmax)..... เเล้วก้อเข้าห้องน้ำไป อึ้งไปซัก 2-3 วินาที.... ก็รู้ได้ว่าที่เเซงเข้าไปนั่นคือ พ่อ นั่นเอง.... ในวินาทีนั้นเราเลยเข้าใจเลยว่านี่คือสิ่งหนึ่งที่เราได้มาจากพ่อ..... หลังจากที่เเย่งห้องน้ำน้องมานานจนนมก็ยังไม่โต..... เพิ่งจะมารู้เอาวันนี้นี่เองว่าเราเอานิสัยนี้มาจากไหน..... สิ่งที่สองที่ได้มาจากพ่อคือ..... เป็นสิ่งที่เพิ่งรู้วันนี้เช่นกัน.... ปกติเเล้ว เวลามีอะไรใหม่ๆ หรือมีอาหารเจ้าที่ไม่เคยกินมาก่อนมาให้กิน..... เราก้อจะหลอกให้น้องลองก่อน..... เผื่อว่ามันไม่อร่อยเราจะได้ไม่ต้องกิน..... วันนี้หลังรับประทานอาหารเย็นกันเเล้ว.... พ่อก้อเกิดอยากกินสาลี่ขึ้นมา..... น้องเเยมจึงเป็นคนปลอกให้..... พ่อบอกว่าให้เเม่เค้าก่อน ไอ้เราก้อเข้าใจว่าเค้าเอาชิ้นหลังก็ได้..... เเต่เเล้วพ่อก็พูดว่า "ให้เเม่ลองก่อนว่าอร่อยมั๊ย"...... น่านนนนนนน จากวินาทีนั้นเลยรู้ว่า นี่ก้อเป็นสิ่งที่ได้จากพ่ออย่างที่สอง..... สองสามนาทีหลังจากนั้น สิ่งที่ 3 ก็ปรากฏขึ้น..... ปกติเเล้ว เราเป็นคนที่ขี้เกียจเอื้อมหยิบของ..... เลยจะทำท่า อึ๊บๆ หยิบไม่ถึงทุกครั้งไป เเล้วน้องก้อต้องมาหยิบให้..... วันนี้เนื่องจากสาลี่ที่น้องปลอก มันสุกเกินน้องเเยมกินได้..... มันจึงไม่กิน กัดไว้คำเดียวก้อวางทิ้งไว้ ไม่มีใครกินต่อ..... น้องเลยถามว่าพ่อไม่เอาหลอ..... พ่อก้อทำท่าเอื้อมมือออกมา เเล้วก้อบอกว่า "หยิบไม่ถึง"...... - -" เเฮะๆ เเละนี่ก็คือสิ่งที่ 3 ที่ได้มาจากพ่อ..... November 24 เน่าๆไม่ได้อัพมานานมากกกกกกก ลืมไปเลยว่ามีสเปซอยู่ o_0
ช่วงนี้เซ็งๆ ยังไงไม่รู้ เหมือนมีอะไรไม่ได้อย่างใจซะอย่าง ชักอยากจะรีบๆเรียนให้จบเเล้ว
จะได้ไป CA ซะที ชำระล้างจิตใจซะหน่อย ไปอยู่ในที่ใหม่ๆ อาจจะคิดอะไรต่ออะไรได้ดีขึ้นก้อได้
เเต่ถึงยังงัยมันก้อช่วงสั้นๆเอง - -" อยากไปอยู่นานๆๆๆๆๆ เอาเเบบเป็นปีๆไม่ต้องกลับมาเลย
เเต่ก้อเป็นห่วงพ่อเเม่ว่ะ - - โดยเฉพาะเเม่ด้วย...ไม่มีคัยลากไปชอปปิ้ง ดูหนัง บลา บลา บลา
ชีวิตตอนนี้สับสนโคตร ไม่รุหลังจากไป work and travel เเล้วกลับมาจะทำไรดี
ไม่เรียนต่อ ก้อหาหนทางไปอยู่เมืองนอกต่อ หาทุนเรียนต่อมั๊ง ยังไม่อยากทำงาน เต่ก้อคงต้องทำอะไรบ้างเล็กๆน้อยๆ
ให้พ่อเลี้ยงไปตลอดไม่ได้หรอก ต้องเลี้ยงตัวเองให้ได้ ต้องเข้มเเข็ง ยืนด้วยตัวเองให้ได้
เเต่บางทีก้อรู้สึกหวั่นๆ ไม่รู้ว่าจะทำได้รึป่าว เฮ้อออ กลุ้ม!!! ก้อหวังว่าการได้ไปอยู่ที่นู่นจะทำให้เราดีขึ้นได้
พูดถึงเรื่องเรียนจบเเล้วก้อรุสึกเหงาว่ะ จะไม่ได้เจอเพื่อนบ่อยๆเเบบนี้อีกเเล้ว
ตอนนี้อยากทำอะไรก้อต้องรีบทำให้หมดก่อน เช่น บอกรักน้องอาร์ม 555+ (forget it!!!)
จบละดีกว่า ไม่มีอะไรจะเขียน อารมไม่ค่อยอยู่กะร่องกะรอย -*-
August 07 Rising again lolจากชื่อบล๊อกเเล้วฟังดูเหมือนตัวร้ายยังงัยไม่รู้ rising again เเต่จิงๆเเล้วมะใช่อะไร ก้อเเค่กรูหายไม่สบายเเล้วเท่านั้น จากวันอาทิดที่กรูเริ่มเเดร๊กข้าวไม่ลง เเดร๊กเเล้วก้อเอาออกหมด จนต้องไปหาหมอ ปวดหัว ไข้ขึ้นทำอะไรไม่ได้เลยอยู่อาทิดเต็มๆ เอนไซม์ก้อไม่ได้ไปสอบ ตอนนี้กรูก้อเลยเหลือวิชาที่ต้องสอบอีกตัว เเถมอดไปเเดร๊กเหล้าระบายอารมกะเพื่อนๆอีกตะหาก...TwT...ไมหมู่นี้กรูพลาดเรื่องของมึนส์เมาบ่อยจัง ทั้งๆที่อยากจะไปสนุกกะเพื่อนๆจัยจะขาด....
วันนี้ไปมอวันเเรก จากทีไม่ได้ไปมา 1 อาทิดเต็มๆ ปรากฏว่า เเลบเช้าเรียน เเต่ไม่ต้องทำเเลบ ไปทำสุกบ่ายเเทน เเล้วมารู้เอาทีหลังว่าบ่ายก้อไม่เรียน สาดดดดด เเล้วกรูไปหาหอยอะไร ถึงจะหายเเล้วก้อยังมึนส์ๆอยู่นะ ขาดผู้ชาย เอ๊ย ขาดอาหารมาหลายวัน กินน้ำก้ออ้วกออกหมด เพื่อนบอกหน้าเซียว ผอมลง โฮะๆ ดีจัย เเต่ไม่อยากผอมด้วยวิธีนี้ ทรมาน ไมกรููต้องเคราะห์ซ้ำกรรมซ้อนตลอดเลยวะ สอบทีไรต้องไม่สบายทุกทีเลย -"-...วันนี้เลิกเรียนเร็วเลยชวนเเม่ออกไปดูหนัง ratatouille สนุกมากกกกก ถึงจะเป็นพากย์ไทยก้อเหอะ เมเจอร์เซนทรัลบางนาเเม่งไม่มี soundtrack เเรื่่องนี้ เลยเปนครั้งเเรกที่ได้ดูหนังพากย์ไทยไป รู้สึกเเปลกๆ ไม่เข้าหู โฮะๆ...ฟังดูลั้ลลาดี เเต่จิงๆเเล้วต้องอ่านเอนไซม์สอบวันสุก - -" ยังไม่ได้เเตะซะตัว ตอนนี้ก้อกะลังหมกมุ่นกะ harry potter เล่ม 7 อย่างเมามันส์ด้วย เฮ้อ ชีวิต...อดไปสอบ au pair อีกตะหาก เสียค่าสมัครไปฟรี 200 สาดดดดดด!!! จบด้วยไป dinner กะะครอบครัวที่่ร้าน sukishi เเดร๊กเนื้อย่างกันหัวเหม็นไปข้างนึง อี earthquake โต๊ะข้างหลังนี่ก้อไม่รุว่าตูดคนหรือตูดช้าง นั่งทีกระเทือน หัวเราะทีก้อกระเทือน นั่งกินเเล้วไม่มีความสุข อารมเสีย เด๋วกรูก้อเอาออกมาอีกหรอก...พรุ่งนี้เรียนเเต่บ่าย ขี้เกียจไป เปลืองค่ารถ นอนอ่านเอนไซม์อยู่กะบ้านดีกว่า...
นี่ก้อใกล้วันเเม่เเล้ว เเถมปลายเดือนวันเกิดเเม่อีก...ทำไรให้เเม่ดี...จากที่เราไม่สบาย เเล้วหม่ามี๊คคอยดูเเลเราอย่างดีตลอด ไม่ใช่เเค่มี๊คนเดียวนะ ป่าปี๊ด้วย เราอยากกินอะไรก้อหามาให้ ทั้งๆทีเรากินเเล้วเอาออกหมดเเท้ๆ - -" พิมไปก้อจะร้องให้ รู้สึกดีมากๆๆๆๆๆๆๆ ที่ได้เกิดมาเปนลูกป่าปี๊หม่ามี๊ จู๊ยซี่จะขอเกิดเปนลูกปี๊กะมี๊ไปทุกๆชาติ (ปี๊มี๊บอก ไม่เอาเเล้วเหนื่อยกะอีลูกคนนี้ เอิ๊กๆ)...ก้อมะมีอะไร อยากจะบอกว่ารักปี๊กะมี๊ที่สุด จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเพื่อปี๊กะมี๊ จะใช้เวลาทุกๆนาที อยู่ด้วยกันอย่างมีค่านะคะ...หูยยย ซึ้ง เลิกๆ น้ำตาท่วมจอ คนอ่านคงเหนื่อยหาว่าอีนี่บ้าาอะไรคนเดียว เหอะๆ...
ปัจฉิมลิขิต...ที่ไม่สบายหยุดไป thx เพื่อนๆ ทุกคนที่เปนห่วง โดยเฉพาะอีฟ้า ที่ไปกัดจิกกรูต่อใน hi5 i's time to pay back นะเมิง อีออฟ อีจุ๋ม เเละอีส้ม ชะนีลำยองเพื่อนรัก ช่วยชะนีเเมวน้อยกัดจิกมันที...ยุ้ง กรูอัพสเปซเเล้วนะ หาว่ากรูไม่อัพเรื่อยเลย เมิงก้อมีความุขเเล้วอัพจิง หุหุ...
....จบ.... July 28 ระบาย หลังสอบ(เกือบ)เส็ดจากกระเเสตอบรับอย่างเเรงของบล๊อกที่เเล้ว ซึ่งมีตั้ง 18 เม้นท์ ทำให้้เราต้องเขียนบล๊อกใหม่นี้ขึ้นมา เว่อไปละกรู เจงๆหมกมานานสัดเเล้ว เลยมีเม้นท์มาเยอะตะหาก ทำเป็นหลงตัวเองไปได้ เจ้าของบล๊อกนี่ไม่ได้เรื่องเรย สวยก้อไม่สวย ชิส์...
สอบ(เกือบ)เส็ดเเล้ว หลังจากวนสอบหฤโหด 3 วันติดกัน เริ่มจากไวรัสตัวเเรก วันเสาร์ที่ 21 อย่าให้พูดถึง ก้อกะลังอยู่ในอารมเคืองกะวิชานี้ ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้หรืออะไร เเต่ที่เคืองเเละอัดอั้นมาก ก้อคือเรื่องข้อสอบรั่ว ซึ่งมันมาจาก some bitch ที่เคยเรียนไวรัสมาก่อนเมื่อปีที่เเล้ว จดข้อสอบให้กับคนกลุ่มนึง ภูมิจัยมั๊ยล่ะ ทำข้อสอบได้ด้วยวิธีนี้ ได้คะเเนนเยอะคงภูมิจัยน่าดู กรุขอบอกเลยว่าถึงเพื่อนกรุจะลงตัวนี้กันมาเเล้ว เเต่พวกกรุไม่เคยใช้วิธีขอข้อสอบเพื่อน เเล้วมานั่งท่องนอนท่องเพื่อไปสอบหรอกนะ โอเคว่าพวกกรุถามบ้างเเต่มันเเค่ "เเนว" ไม่ใช่ "ข้อสอบ" คนท่องไปสอบกะอ่านไปสอบมันไม่เหมือนกันนะ!!! ไปจูบตูดควายดีกว่า พวกเมิงอ่ะ...หลังจากที่กรูไดรับรู้เรื่องนี้มาจากฟ้า ประมาณวันอาทิด ซึ่งกรูก้อไม่มีอารมจะอ่านหนังสืออยู่เเล้ว ทำให้กรุยิ่งไม่อยากอ่านเข้าไปใหญ่ บวกกับความเครียดมันพุ่งปรี๊ดอย่างเเรง ทำให้คืนก่อนสอบ ferment กรูปล่อยโฮออกมาสองครั้ง ไปสอบตาบวมเลยวันนั้นถ้าใครสังเกตดีๆจะรู้ เเล้วช้าวันสอบกรูได้เห็นตัว "ข้อสอบ" ที่น้องได้ไปอีก โอ้ว มันเหมือนทุกข้อเลย ยิ่งตอกย้ำความเครียด + เคืองของกรุเข้าไปใหญ่ มาอยู่นี่ปีที่ 4 เเล้ว ยังไม่เคยเคืองไรเท่านี้เลย...อี่จุ๋มก้อเครียดพอๆกะกรู เเดกสปายไป อ่าน ferment ไป เเถมปล่อยโฮออกมาเหมือนกันอีก - -" เเต่กรุว่าเพื่อนส้มเครียดก่า ไม่ได้ไปสอบ - -" วันต่อมาสอบน้ำเสีย ถึงไม่มั่นจัยมาก เเต่ก้อไปได้เรื่อยๆ เลยไม่ค่อยเครียดมมากเท่าไหร่ เเต่ที่มันทำให้เพิ่มดีกรีความเครียดไปอีกก้อครือ product recov ของสะมะชาย หรือสมศรีของอีฟ้า สอนก้อไม่รุเรื่อง หนังสือที่เขียนก้ออ่านไม่รุเรื่อง เค้าเก่งเกินไป หรือเราโง่เกินไปวะ ถึงได้มึนส์กะเรื่องที่เค้าสอนเอามั่กๆๆๆๆ เข้าห้องสอบก้อนั่งมึนส์กะข้อสอบ เต่ก้อเถือกเขียนไปมร่างทุกข้อเเหละ ถูกรึป่าวช่างมันขอให้ได้เขียนไว้ก่อน สอบเส็ดวิชานี้หมดเเรง รีบกลับบ้านนอน กลับมาถึงบ้านได้ซักพักก้อต้องเจอกะข่าวร้ายผู้ส่งข่าวคืออีออฟ โทรมาบอกว่าพรอพอซอลต้องเเก้เยอะเลย ทำให้กรูหมดกำลังจัยจะทำอะไร เลยนั่งอ่าน HARRY POTTER เล่ม 7 ต่อไป ทำจัยเเล้ววันนีี้ถึงโทรไปถามยศซี่ เเม่เลี้ยงสุดสวยว่าต้องเเก้ตรงไหนบ้าง เเล้วก้อทำการนั่งเเก้มาจนถึงตอนนี้ สติเเตกอีกครั้ง มานั่งอัพบล๊อกซะเลย เหลืออีกวิชาที่ต้องสอบ เเต่ยังไม่ได้อ่าน ไม่มีอารม ค่อยอ่านวันอาทิดละกัน...
เพื่อนๆสมัยสาวๆรับปริญญากันเเล้ว "Congratulations" เเต่กรูขอโต๊ด ไม่ได้ไปเลย งานเยอะอ่ะ ติดสอบด้วย จิ๊บอุดส่าโทรมาชวนวันเสาร์ที่ผ่านมา ซ้อมรับที่เกษตร >w< อยากไปนะ honestly เเต่ไปไม่ได้ ติดสอบเจงๆ...
ช่วงนี้อารมกรู ไม่รุเปนไร ขึ้นๆลงๆ ที่สำคัญ เศร้า จะร้องไห้ได้ตลอดเวลา ส้ม เมิงเปนเหมือนกรุมั๊ยเนี่ย?? รู้สึกว่าทำไรไม่ได้อย่างที่ต้องการไปทุกอย่าง อยากร้องไห้ อยากกรี๊ด รุสึกเมือนคนบ้าเข้าไปทุกที i hate myself to be like this...sometimes i feel like i'm nothing..hopeless and helpless maybe useless lol...เบื่อ อยากให้มันจบๆไปซะที อารมนี้ รู้สึกเหมือนไม่เปนตัวเองยังงัยไม่รุ ปกติเราเปนคนไม่เครียดกะไรมาก ไรผ่านไปเเล้วให้ผ่านไป เเต่ทำไมคราวนี้กรูถึงเปนเเบบนี้ ไม่เข้าจ๊ายยยยย อาจจะเปนเพราะช่วงนี้มีเรื่องนู้นเรื่องนี้เข้ามาเยอะก้อได้มั๊ง?? หลังสอบเอนไซม์เส็ดกรูขอด่วน ไปก๊งกันหน่อย ดีไม่ดีพวกเมิงอาจเห็นกรูเมาร้องไห้ก้อได้...
ไปนอนดีกว่า พรุ่งเน้ต้องตื่นเช้า พาท่านตาไปถวายเทียนพรรษา คราวก่อนกรูโดนตาหาว่เปนคอมมิวนิสต์ เพราะกรูเปนพวกไม่นับถือศาสนา มันเกี่ยวกันมั๊ยนั่น - -" ...
June 29 ช๊อค รับไม่ได้...pass out!!
June 24 talk talk talkอาทิดที่ผ่านมานี้เป็นอะไรที่เหนื่อยมากกกกก ไม่รุทำไมถึงเหนื่อย ทั้งๆที่วันอังคารก้อไม่ได้ไปเรียน เเหะๆ เเต่วันพุดกะวันสุกต้องไปองค์การเภสัช...ทั้งๆที่วันสุกน่าจะเป็นวันที่เราได้นอนกลิ้งอย่างสบายใจอยู่กะบ้าน เเต่ต้องไปเช็คผล ซึ่งไปเเค่ปร๊าบเดียวเท่านั้น ไปถึง 9โมงก่าๆนั่งรอส้มปร๊าบนึง 10โมงนิดๆก้อกลับได้เเล้ว (ไปเพื่อ??) เราเรยให้พ่อนั่งรอ เเล้วจะได้กลับกะพ่อด้วยเลย ไม่เปลืองค่ารถด้วย ต้องประหยัดเพื่อเเม่!!! ที่จริงเเล้วให้พ่อรอก้อเพื่อนเราจะได้ติดสอยห้อยตามพ่อไป office จะได้ไปกลั่นเเกล้งอีนั่น ก้อไม่ได้เเกล้งไรมันหรอก เเค่จะดูดิ๊มันทำหน้ายังงัยใส่เรา ตามที่คาดไว้ อีนี่ทำหน้าระรื่นใส่ เสมือนว่าดีจัยที่ได้เจอหน้ากรู อะไรเยี่ยงนั้น เเต่ในใจเเล้วชีคงไฟสุมทรวงพลางคิดไปว่า อีนี่กระเเดะมาอะไรที่นี่ เเต่เราก้อได้สะจัยนิดนึงตรงที่ว่า วันนั้นพอมันจะออกไปหาลูกค้า พ่อก้อไปส่งมันโดยที่จะกลับบ้านเลย ถ้าเป็นปกติพ่อก้อคงไปกะมันด้วยเลย เเต่วันนี้วันนึงล่ะที่มันจะต้องนั่งรถไปเอง โฮะๆๆ จะสบายมากไปละมึงส์ กรูน่าจะไปทำงานกะพ่อทุกวันเนอะ บวกกับลูกน้องพ่อชมว่าเราสวยขึ้นด้วยล่ะ โฮะๆๆๆ...
seminar...จะว่าไปก้อใกล้เข้ามาเเล้ว เหลืออีกเเค่อาทิดเดียว เเต่พาวเวอร์พอยท์เรายังไม่ไปถึงไหนเลยว่ะ ได้เเค่ 11 หน้าเหมือนเดิม มันไม่มีอารมจะทำอ่ะ >w< เด๋ววันอทิดกะจะนั่งทำให้เสร็จไปเลย ไม่รู้จะทำได้รึป่าว เเต่จะพยายามละกัน อาทิดหน้าจะได้จัดเตรียมเนื้อหาพรีเซนต์ให้เรียบร้อย วันจันทร์กะว่าจะไม่ไปซธหน่อย เปลืองค่ารถ เเต่ต้องไปส่ง paper ให้อาจารย์พร้อมกับเอางานที่เเปลเส็ดเเล้วไปให้ฝ้าย บวกกับเเลบเอนไซม์ต้องเข้าๆ เเต่วันอังคารบ่ายขอโดดไปหาหมอหน้าหน่อย วันนี้เค้านัดก้อไม่ได้ไป ขี้เกียจออกจากบ้าน วันเสาร์คนเยอะวุ่นวาย น่ารำคาญ เเต่ถ้าโดดก้กอต้องกลับเองอีก เฮ้อออ เปลืองค่ารถว่ะ เเถมวันพรึหัดบ่าย เราไม่ต้องทำเเลบ น่านนน กลับเองอีกเเล้วเเน่ๆ +กะวัสุกต้องกลับเองอยู่เเล้วเพราะเลิกครึ่งวัน โหยยยย ค่ารถ 4 วัน เปลืองๆๆๆ...
ต้องอ่านหนังสือเเล้วง่ะ ใกล้สอบเเล้ว >w< เบื่อๆๆว่ะ ไม่ค่อยมีอารมจะทำอะไรเลย อยากพักเรื่องเครียดๆซะที อยากจะนอนเปนวันหรือเปนอาทิดไปเลย เเบบไม่รับรู้อะไรซักพัก เหอะๆ ช่วงนี้ไม่รุเปนอาไรอารมเเปลกๆ ส้มก้อเปน ชะมะ? เปนช่วงสับสนชีวิตหรือไงฟะ ขอให้ผ่านช่วงนี้ไปได้เร็วๆทั้ง 2 คนเต๊อะ...
อยากไปสอบโครงการ au pair เเต่มันสอบหลังเราสอบกลางภาคเส็ดง่ะ กลัวเตรียมตัวไม่ทัน หรือจะไปลองดูดีว้า โครงการนี้เคยพูดกะพ่อเเม่ไปครั้งเเล้ว ว่าอยากไป เเต่ปี๊กะมี๊ไม่ค่อยอยากให้ไปเท่าไหร่ ทำไมน่ะหรอ? ป่าปี๊หม่ามี๊คงกลัวว่าเราจะจับเด็กทุ่ม 555 ยิ่งรักเด็กอยู่ - -" ถ้าเป็นโครงการที่ให้ไปเลี้ยงเด็กอายุซัก 16-17 นี่ก้อโอนะ กรั๊กๆ ยิ่งเป็นผุชายนี่ยิ่ง...เหอะๆ น้ำลายไหลว่ะ เอ๊ะอี่นี่ จะไปเป็นยุวทูตหรือไปเป็น...= =? นี่เเหละรักเด็กในเเบบของกรู คิกๆ...
จากบล๊อกที่เเล้ว เราเขียนไว้ว่าไม่อยากเเต่งงาน มีคนเข้ามาอ่านเสปซเราเเล้วตีความไปว่าเราคิดว่าผุชายเลว มาบอกเราว่าคนดีๆก้อมีอีกเยอะ มันอ่านดีรึยังวะ ที่ไม่อยากเเต่งงานเพราะเห็นชีวิตคู่เเล้ว รู้สึกไม่ชอบ เลยไม่อยากเเต่ง เราเขียนไว้ว่าเห็นพ่อเเม่ทะเลาะกันเเล้ว เเละอีกหลายๆเรื่องทำให้เราไม่อยากมีชีวิตคู่ ถ้ามันพูดว่าเราว่าผุชายเลว เเสดงว่ามันก้อว่าพ่อเราเลวอ่ะดิ อีบร้า ไม่รุเรื่องอย่ามาทำกระเเดะรู้ดี เด๋วจะโดนไม่ใช่น้อย เด๋วให้เเม่เลี้ยง(ยศซี่ รายเดิม) ไปเย่อซะ (มันต้องคิดว่าพ่อกรูมีเมีนย้อยเเน่ๆถ้ามาอ่านอีก) พ่อชั้นก้อน่ารักในเเบบของพ่อชั้นย่ะ เพียงเเต่คนเราก้อต้องมีข้อเสียอยู่บ้าง ใช่มะ?? เเละเราก้อไม่ได้อกหักซะหน่อย ไม่ได้คิดว่าชาตินี้จะไม่คบกะผุชายอีกเเล้ว อะไรอย่างนั้น ถึงจะคิดอย่างนั้นเราก้ออาจจะคบเเละมีชีวิตคู่กะเพศเดียวกันก้อได้นิ เเต่ยังงัยเราก้อชอบผุชายอยู่ดี ไม่คบทอมเเน่ๆ!!...เพียงเเค่คิดว่าชอบชีวิตอิสระมากกว่า ไม่ชอบให้ใครมาผูกมัด...ยิ่งเมื่อาทิดก่อนดูหมอลักษณ์ฟันธงเเล้ว เค้าบอกว่าราศีตุลย์ เป็นราศีที่มีเเนวโน้มที่จะได้คู่ครองเป็นคนขี้หึงมากที่สุด นี่ยิ่งเเล้วเลย ไม่ชอบให้ใครมาจุ้นจ้านกะชีวิตเรามากซะด้วย ชอบความเปนส่วนตัวมากที่สุด ไม่ชอบง้อใคร ไม่ชอบเอาจัยใคร สรุปเเล้วว่ากรูเหมาะกะชีวิตคนโสดมากกก ส้ม เมิงระวังให้ดีนะ ฮี่ๆ...
สรุป บล๊อกนี้บ่นเรื่องค่ารถ 4 ครั้งด้วยกัน เเสดงถึงระดับความงกของกรูที่พุ่งกระฉูดจิงๆ - -"
จากที่สเปซเรามีคนผ่านเข้าออกเยอะ เพราะตั้ง public เอาไว้ ซึ่งก้อเสมือนเป็นสเปซกะหรี่นั่นเอง เลยขอโคดสะนาไว้ ณ ที่นี้ว่า รับเเปลเอกสารด้านวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะทางชีววิทยา ติดต่อมาทาง comment ได้เลย รายละเอียดคุยกันอีกที...เพื่อนๆก้ออย่าลืมใช้บริการกันด้วยล่ะ...
"you will never know how height you can be able to soar up to as long as you won't spread your wings" เห็นข้อความนี้เเล้ว ทำให้ความกระหายอยากไป US มีมาขึ้นเป็น 100เท่าเลย หุหุ... June 16 everything will be alrite,rite??ตั้งกะเปิดเทอมมากะจะอัพๆ มาหลายทีอยู่ เเต่ไม่ได้อัพซะที เวลาเลยร่วงเลยมา 2 อาทิดได้เเล้ว จึงได้ฤกษ์อัพบล๊อกครั้งใหม่ซะที เปิดเทอมเพื่อนๆก้อมีการเปลี่ยนเเปลงไปไม่มากก้อน้อย รึป่าว?? สำหรับบางคนมั๊ง เเต่สำหรับเราก้อไม่มีอะไรเปลี่ยนเเปลง เหมือนเดิมทุกอย่าง ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม กรั๊กๆ (ให้เวลาอ้วก 1 นาที) เปิดเทอมมางานก้อมาเลย "สัมมนา" ซึ่งเราก้อโชคดีมากๆ ได้เป็นคนสุดท้ายของอาทิดเเรก นั่นก้อคือ คนที่ 6 นั่นเอง ตอนนี้เลยต้องรีบทำๆส่วนของตัวเองให้เสร็จก่อน เเล้วจะทำการรับจ๊อบเเปลเปเปอร์ (สู้เพื่อเเม่ค่ะ) กับเพื่อนคิดราคากันเอง เเต่ถ้ามีความหมั่นไส้เป็นพิเศษจะชาร์จอีก 50% ฮี่ๆ...
เฮ้อ ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองขำไม่ออกยังงัยก้อไม่รุ เริ่มอีกเเล้ว ธาตุซึมเศร้าเข้าเเทรก ไม่รุจู๊ยซี่จะเปนเห้อะไรนักหนาคะ ซึมอยู่ได้ เครียดด้วย สงสัยจะบวกกับช่วงที่กะลังหลั่งเลือด เลยทำให้อารมเเปรปรวน สับสน ป่วนจิตอยู่อย่างนี้ เเถมมีเรื่องอนาคตให้คิดไม่ตก ก้อปี 4 เเล้วนิ TwT เอางัยกะชีวิตดีวะกรู...
เมื่ออาทิดที่เเล้วทะเลาะกะพ่ออีกด้วย ไม่ใช่เราคนเดียว เราไม่ค่อยเท่าไหร่ เเต่เเม่ด้วย เเม่ทะเลาะกะพ่อทีไร มันก้อยิ่งตอกย้ำเราทุกทีว่าเราไม่อยากเเต่งงาน ไม่อยากมีครอบครัวเปนของตัวเอง อยากใช้ชีวิตเป็นผุหยิงชั้นสูงมากขึ้นๆไปทุกที เเนวว่า กรูไม่ขอพึ่งผุชาย ต้องพึ่งตัวเองให้ได้...
อยากเรียนการล่าม (Interpretation) ที่จุฬา เเต่มร่างเเพงชิ*** ค่าเรียนต่อเทอมไม่เท่าไหร่หรอก 19,000 เเต่ค่าธรรมเนียมการศึกษานี่ดิ 89,000 ต่อเทอม....ปิยธิดาจะเป็นลม พ่อบอกเลยว่าถ้าต้องจ่ายขนาดนั้นไปเรียนโทเมืองนอกเลยดีกว่า เหอะๆ เเต่ถ้าเรียนที่นู่นก้อไม่ได้เรียนการล่ามจิคะ TwT เเต่ทีเเรกก้อตั้งใจจะไปทำงานที่เมกาอยู่เเล้ว หาเเนวร่วมอยู่ อยากมีเพื่อนไป อีฟ้า อีส้ม เมิงไปกะกรูเต๊อะ นะ นะ นะ ไปนู่นก่อนเเล้วค่อยกลับมาเรียนนี่ดีกว่า เนอะๆๆๆ...
วันนี้ไปเซนทรัลบางนามา (อีกเเล้ว) ไปหาหมอที่พรเกษม เจอกดสิว เเละฉีดยาไป เลือดไหลปรี๊ดดดด ไม่เคยฉีดยาที่หน้าเลยเพิ่งเคยโดนครั้งเเรก สะจัยเเปลกๆ อย่างฉีดอีก สรุปว่ากรูเปนมาโซคิสม์ชะมะเนี่ย? เจออีเเพรเพื่อนเก่าเพื่อนเเก่สมัยสาวๆ เเละคิดว่าเห็นเเอร์ เพื่อนที่ siit เเต่อยู่ไกลไปเลยไม่เเน่จัย เเละจะวิ่งไปทักก้อไม่ทันเเน่ๆ ออกไปเเล้วพ่อไม่ได้เอามือถือไป พ่อกลับถึงบ้านไม่มีคัย ฮีก้อองค์ลงนิดหน่อย เฮ้อเบื่อ ช่วงนี้ไมมันมีเรื่องบ่อยจังวะ?? เเต่ก้อไม่มีไรมาก เเค่อารมเสียตอนนั้น...เข้าไปถามร้านทำผม ไม่เเน่จัยว่า bubble รึป่าว เเต่รุสึกจะเปลี่ยนร้านเเล้ว ถามว่าเค้ามีสีย้อมผมสีชมพูป่าว เค้าก้อบอกว่ามี เค้าถามว่าจะทำอะไร บอกทำไฮไลท์ เค้าก้อถามว่าจะย้อมหรือต่อ นี่!มีให้ต่อด้วย ^ ^ อยากทำมากๆๆๆๆๆตอนนี้ เเต่วันนี้ช๊อปไปเยอะอยู่ - -" เลยกะว่าจะทำตอนต้นเดือนดีกว่า เด๋วไม่มีเงินเก็บ รู้สึกว่ายิ่งโตยิ่งงก หัวนี่ตอนนี้เปนลูกคิดไปหมด ดีดมันหมดทุกอย่าง จะทำอะไรที หรือว่าติดมาจากอีฟ้าวะ ?? เเต่สำหรับของที่ชอบจะเสียก้อเสียไปง่ายๆเลย น่านนนน เหมือนอีฟ้าจิงๆ 555...
วันนี้มีคนโทรมาคุยกะกรู เเล้วมร่างบอกว่า กรูอ่ะมีคนมาชอบเยอะได้งัย ทำไมเค้ามาชอบกรูกัน กรูมีดีตรงไหน เเสดงว่ากรูต้องมีดีอะไรซักอย่างเเน่ๆ ห่า เมิงไม่ชอบกรูก้อไม่ต้องมาพูดอย่างงี้ รีบๆวางไปเลยปะ ละเมิงจะโทรหากรูทำเห้ไรคะ...กรูก้ออยู่ของกรูเฉยๆ เค้ามาชอบกรูเอง เเต่กรูขอบอกเลยว่าไม่เยอะ เมิงไปรู้มาจากไหนไม่ทราบว่ามีคนชอบกรูเยอะ??? ไม่ได้มีเสน่ห์ขนาดน้าน ไม่ได้สวย ไม่ได้น่ารักนี่คะ หน้าตาก้องั้นๆเเหละ ชิส์ เคือง!!!...เด๋วจ้างยศไปเย่อซะเลย...
ไปพิมงานต่อดีกว่า ยังงัยอาทิดนี้ก้อต้องเส็ดให้ได้ เราจะได้รับจ๊อบซะที หุหุ ต้องอ่านหนังสือเเล้วด้วย ใกล้สอบเข้ามาทุกที...ชีวิตกรูจะเปนยังไงต่อไป หวังว่า it'd be just fine ก้อเเล้วกัน อยากให้ผ่านช่วงนี้ไปเร็วๆจะได้หายเครียดซะที TwT all of those things keep poppin' in my mind, when will i can throw 'em away?? no one could tell me beside myself...can anyone tell me that everything is gonna be alrite??? can i have someone to comfort me??...
finally, บล๊อกคราวนี้ดูเครียดๆเนอะ คราวหน้าจะดีกว่านี้หรือเครียดกว่าเดิมก้อไม่รุ - -" ไปละ ชะเเว๊บบบบ!!!... June 01 "nEvEr aGaiN"ในที่สุดเมื่อวานเราก้อฝึกงานเส็ดซะที...เเต่อีกไม่กี่วันก้อใกล้เปิดเทอมละ ช่วงเวลาก่อนเปิดเทอมก้อจะขอใช้เวลา(บนที่นอน)ให้เต็มที่ เเน่ะๆ อย่าคิดไปไกล เเค่นอนเฉยๆ ไม่มีคัยให้นอนด้วยซะหน่อย อิอิ...จากการไปฝึกงานที่เเผนกจุลชีววิทยา กองพยาธิวิทยา รพ.พระมงกุฎ เป็นเวลา 1 เดือน ทำให้เราได้อะไรๆมาเยอะ พี่ๆที่นั่นก้อจัยดีเเละดีกะเราทุกคนเลย ขอบคุณพี่ๆมากๆนะคะ(ถึงพี่เค้าจะไม่ได้เข้ามาอ่านก้อเถอะ) เเล้วว่างๆจะเข้าไปเยี่ยม ไปเเพ๊คลูปให้ หุหุ เจงๆเเล้วอยากไปเหนทหารเกณฑ์โบกรถที่เเอบปิ๊งด้วยล่ะ กรั๊กๆๆ...วันนี้พี่จอยส่งเมล์มาให้ฉบับนึง เเล้วจะ forward ไปให้จุ๋มกะส้มดู...ส้มมม เมิงไม่ไปวันสุดท้าย กรูตั้งจัยจะโทรไปหลอกเมิงซะหน่อย ว่าเมิงไม่ผ่าน ต้องไปฝึกอีก 1 อาทิดเเล้วเมิงก้อไม่รับสายกรู วันนี้กรูก้อโทรไป ฝากข้อความอีก อดสนุกเลยกรู อุดส่าบิ๊วอารมเต็มที่เพื่อหลอกเมิงโดยเฉพาะ ถ้ากรูไม่รีบโทรไปหาเมิง เมิงก้อรู้ดีว่ากรูหลอก เพราะเรื่องนี้มันต้องเร่งด่วน...
วันอังคารที่ผ่านมาได้ดูดวงมา ดูไพ่ยิปซี ดูกะพี่ที่รพ.นั้นเเหละ ทีเเรกคุยกะจุ๋มเรื่องไปดูดวงอยู่ว่าจะไปดูกัน ที่ท่าพระจันทร์ ไม่ก้อราม2 เจาะจงจะไปท่าพระจันทร์กันวันนั้นเลย วัยรุ่นจัยร้อนมาก เเต่ไม่ได้ไป เพราะส้มมันไม่ไหวเเล้ว พอดีพี่จ๊อดได้ยินว่าเราอยากดูดวง เเละประจวบเหมาะกะพี่คนที่ดูเค้ามาพอดี เราเลยได้ดูกะพี่เค้าซะ คนละ 39 บาท พี่เค้าก้อเเม่นอยู่ เเต่เรื่องที่อยากรู้ไม่ค่อยรู้เลยว่ะ ถามไพ่เรื่องเรียนต่อ กะอนาคต เเต่ได้คำตอบมาว่า ประสบความสำเร็จเท่านั้นเอง ส่วนมากจะเน้นไปเรื่องความรักมากกว่า เค้าว่าเราอ่ะ ไม่ค่อยลงรอย มีปันหาเรื่อย เเล้วมีเเนวโน้มทีจะรีเทิร์น ไม่เอานะ ไม่เอาเเล้ว ใจเเข็งไว้ปิยธิดา หุหุ เค้าว่าช่วงนี้เรามีเรื่องคิด อยากอยู่กับตัวเองเงียบๆ ซึ่งอันนี้ก้อจิงอยู่ ละบอกว่าเรามีผุชายผิวขาวร่างท้วมมาพัวพัน เอิ๊กๆ เเม่นชิ*** ละบอว่าเรามีคนมารักเยอะ อันนี้ตรงไหนหรอคะ ไม่เห็นจะมีเลย TwT เเต่คำถามเเรกที่พี่เค้าถามเรานี่ตรงใจมาก ถามเราว่าอยากได้บ้านมั๊ย นั่นเเหละที่อยากได้อยู่ เเละเค้าก้อบอกว่าจะได้ บวกกับจะได้เงินเล็กๆน้อยๆจากการทำงานพิเศษ น่าน เเปลว่าที่คิดไว้ว่าจะทำงานเเปลเอกสารก้อจะได้งานชะมะคะ เข้าข้างตัวเองไปป่าววะ เรื่องเงินนี่พอจัยมาก เค้าว่าเรามีเงินใช้ตลอด เเต่นี่ดิมีคำว่าเเต่...จะเสียไปกะเรื่องไร้สาระ น่านนน ถูกเลย วันนั้นกลับไปตอนไปซื้อคุกกี้ไว้ thx พี่ๆ เดินไปยัง roxy ไปเล็งกระเป๋าหลายใบอยู่ บวกกับไปซื้อ billabong เปนของขวัญวันเกิดน้องอีก เเต่ก้อได้ของลดราคา โอเคอยู่ ฮี่ๆ เเรกๆใบนั้น 1350 เเต่วันนั้นซื้อเหลือ 675 ซื้อของขวัญให้น้องลดราคา เเต่ซื้อของตะเองเต็มราคา เอิ๊กๆ พี่ที่ดีจิงๆกรู ละจากวันเสาร์ที่ผ่านมา กรูก้อหมดเงินไปเเล้ว 2พันได้อยู่ - -" ดีนะที่ฝึกงานเส็ดเเล้ว ไม่งั้นจะหมดไปอีกเท่าไหร่ไม่รู้...เนี่ยเเหละคำทำนายที่จำได้ นอกนั้นลืม พี่เค้าพูดเร็ว หรือเราเเก่เเล้ววะ จำไรไม่ค่อยได้ อยากดูอีกที เเต่ต้องเดือนกว่าสองเดือนเเน่ะ กว่าจะดูได้อีก เฮ้อ...
เออ ช่าย อันนี้ขอบ่นหน่อย ipod หายยยยยย!!!!~อีเด็กเวร พวกเมิงเเน่ๆ อีเด็กคอซอง กรูละเกลียดพวกนี้จิงๆ อีเด็กผมสั้นปากเเดงเเจ๊ด ผมพวกชีงี้ปาดซะคอเอียงเลยนะยะ ไม่อยากจะบอกว่าเปนเด็กร.ร.ไหนนะ เสียชื่อเสียงสถาบันเค้าหมด เหตุเกิดบนรถไฟฟ้า วันพรึหัดที่เเล้ว กระเป๋าที่ใช้เปนกระเป๋าที่ล้วงง่ายเปนทุนเดิมอยู่เเล้ว เเต่ที่จะบอกว่าเด็กพวกนี้มันโง่คือ ล้วงรูใหญ่ข้างหลังง่ายกว่าเเล้วอาจจะได้มือถือไม่ก้อเป๋าตังไป เสือกมาล้วงเอากระเป๋าหน้าอันเล็ก ได้ipod ไป เอาไปทำไรได้วะ โหลดเพลงฟังใก้ชื่นจายละกาน เเต่มันก้อเก่งกันจิงๆ เพราะเวลาขึ้นรถเราจะเอากระเป๋าไว้ด้านหน้า เเล้วดันล้วงกระเป๋าที่ใกล้มือเรามากที่สุดนี่ดิ เราก้อช่างมัน ถือเปนการบริจาคให้เด็กที่ยากไร้ หรือถ้าไม่ยากไร้ก้อสนองต่อจิตใจที่อยากได้ของคนอื่นเเล้วทำให้เค้ามีความสุขนี่เเหละ ถือว่าได้ทำบุญไปละกัน ที่สามารถทำให้คนอื่นมีความสุขได้จากการโขมยของคนอื่น...ไอ้เราตอนที่รู้ตัวว่า ipod หายก้อตอนเช้าวันสุกที่นั่งรถไปกะพ่อ เเล้วพยายามเงียบไว้ก่อน ไปดูที่เเลบก่อน เผื่อหล่นอยู่เเล้วพี่ๆเค้าเก็บให้ เเต่ก้อไม่มี เเล้วเราก้อเชื่อจัยพี่ที่นั่นเพราะจุ๊ เด็กวลัยลักษณ์เค้าก้อเคยทิ้งโทรสับไว้ที่นั่น เเล้วพี่เค้าก้อเก็บไว้ให้ เราเรยโทรหาเเม่ซะให้เเม่หาที่บ้านให้หน่อย เผื่อหล่นออกจากกระเป๋า เเต่ก้อไม่เจอ เลยใจกล้าโทรไปหาพ่อ กัวๆอยู่เหมือนกันว่าจะโดนพ่อว่า เเต่พ่อไม่ว่าเราเรยซักคำ คงเพราะไม่เคยทำของหาย เเถมมีเเซวด้วยว่า สงสัยอยากได้นาโน 8 จิ๊กสีเเดง 555 ที่อยากได้อ่ะพ่อ n76 สีเเดงตะหาก คิกๆ เเต่ตอนนี้ไม่มีพอดมี่ก้อเซ็งเหมือนกัน ฮือๆ...
ขอเล่าย้อนไปวันนู้น วันอาทิด ไปสังสรรค์กะเพื่อนๆ เเต่ค่อนข้างจะเซ็งที่คนชวนไม่ไป หุหุ เลยไปกัน 7 คน ออฟ โบ ส้ม ยศ ยุ้ง จุ๋ม เเละเรา อีฟ้าก้อดันเบี้ยวอีก 7คน ปิดซีทรู2 กินกัน อิอิ พูดเหมือนเงินหนัก ปิดร้านกิน เเต่เนื่องด้วยวันนั้นเปนวันอาทิด ฝนตกอีก ไม่มีคนไป เหลือกันเเค่โต๊ะเดียวในร้าน เอิ๊กๆ อารมอยากเเดนซ์นี่หายหมด - -" ยุ้งทักว่าผอมลงด้วย >//< ฮี่ๆ อย่าทักกันมาก เด๋วจะได้จัย เเดร๊กเข้าไปๆอ้วนขึ้นอีก เเค่นี้ตัวก้อกลมพอเเล้ว ปาร์ตี้จบตอนเที่ยงคืน เพราะวันจันเรา จุ๋ม ส้มต้องฝึกงาน กลับถึงบ้านตี 1 กว่าได้ เเต่นอนไม่หลับ กว่าจะนอนอีกที ตี 3 นอนไม่พอเหนื่อยสะสมทำให้มะวานเราสลบเร็วมาก ตั้งเเต่ทุ่มนึงยันตี 3 ตื่นมาเล่นเน็ทเเป๊ปนึงไปนอนต่ออีกถึงเกือบ 10 โมงได้ นอนมาราธอนจิงๆ...
วันนี้เขียนยาวอีกจนได้ ขี้บ่นจิงๆกรู เเต่รู้สึกเนื้อหาไม่ค่อยเกี่ยวกะหัวข้อเลย เลยขอลงอะไรที่มันเกี่ยวกะหัวข้อซะหน่อย ฮี่ๆ
"When I'm alone I
Feel so much better And when Im around you I don't feel Together
It doesn't feel right at all Together Together we've built a wall Together Holding hands we'll fall Hands we'll fall"
...the end... (has no end) eiei May 24 ฝึกงานจะเส็ดเเล้วววว...เหลืออีก 4 วัน
ปอลอป่อล๊อปอลอ
May 05 ฝึกงานเเว้ววววววว....(1st week)...วันจันทร์ที่ผ่านมาการฝึกงานของเรา ส้ม เเละจุ๋มก้อได้เริ่มขึ้นกะซะที...วันเเรกต้องตื่นเช้ามาก เนื่องจากน้าจุ๋มบอกให้ไปเช้าๆ ประมาณ 7 โมง จุ๊ยซี่เลยค้องตื่นตอนตี4ครึ่ง ทั้งที่ปกติเเล้ว เวลานี้อาจจะยังไม่นอน หรือเป็นเวลานอนเลยล่ะ คืนวันอาทิตย์เลยต้องข่มตานอน ละก้อนอนได้เเค่ 2 ช.ม. - -" โทรไปปลุกอีส้ม โทรเท่าไหร่ก้อโทรไม่ติด number busy โทรสับนี่ busy เหมือนเจ้าของจิงๆ เอิ๊กๆ...พอไปถึงกันครบองค์ก้อไปที่กองพยาธิก่อน เเล้วเค้าก้อพามาที่เเลบจุล ที่ๆเราต้องไปสิงสถิตย์อยู่เป็นเวลา 21 วัน วันเเรกได้เข้าไปอยู่ในห้องมีเดียก่อน เพราะเค้าไม่รู้ว่าจะให้เราทำอะไร หัวหน้าเค้าไม่ว่างต้องเรียน เราเลยไม่ได้เจอหน้าเค้าเลยจนฝึกงานเส็ด ส่วนรองหัวหน้าวันนั้นไม่สบาย เลยไม่มีใครจัดตารางให้เราว่าวันไหนต้องทำอะไรบ้าง พอพักกลางวันกลับมาก้อมาช่วยทำเทสไบโอเคม เเล้วเข้าไปดูในห้อง start เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พอถึงบ่าย 3 พี่เค้าก้อไล่กลับบ้าน จุ๋มก้อถามพี่เค้าว่าพรุ่งนี้ให้มากี่โมง งานเข้ากี่โมง พี่เค้าว่า งานเข้า 9 โมง เเต่ให้มาก่อนเวลาละกันนะ สรุปว่าเปนการฝึกงานที่สบายได้ใจจิงๆ เข้า 9 โมง พักเที่ยง กลับมาตอนบ่ายโมงทำต่ออีก 2 ชั่วโมง บ่าย 3 กลับบ้าน ว่ะฮะฮะฮะฮะ อะไรจะสบายอย่างงี้ เเถมวันที่ 2 ไปถึงก่อนเเปดโมงครึ่ง เจอจุ๋มนั่งอยู่เเล้ว ไม่รุจะทำอะไร เลยลองเข้าไปดูในเเลบก่อนเผื่อพี่เค้ามีอะไรให้ทำ พี่บอกเราว่า 9 โมงค่อยเข้ามาน้อง ตอนนี้ยังไม่มีอะไรให้ทำ ซะงั้นอ่ะ ไรจะสบายอย่างงี้วะกรู มันเลยทำให้เกิดความกังวลขึ้นว่า เค้าประเมินให้เราเเล้ว เวลาทำงานเค้าจะคิดให้เรายังงัย เพราะนี่เท่ากับว่าเราทำงาน 6 ช.ม. เองนะ เเละฝึกเเค่ 21 วันเอง เวลาก้อไม่ครบอ่ะดิ เเต่ถามพี่โชคมาเเล้ว เค้าว่าเค้าคิดให้ 8 ช.ม. (จิงหลอ?...ถ้าจิงก้อดี ฮี่ๆ) อ่า ใช่ วันเเรกคิดกันว่าจะซื้อหนังสืออ่านประเทืองปัญญา เเต่เเล้วก้อคิดที่จะไม่ซื้อเพราะรู้สึกว่า อาจจะเปลืองก้อได้ที่ซื้อมาท่าทางไม่น่าจะมีอะไรที่ยากเกิน อะไรที่ไม่รู้ก้อถามพี่เอา ไรทำนองนั้น เเต่เเล้ว...วันพุธ! มันก้อมีคนมาเพิ่ง จากมหาลัยวลัยลักษณ์ ชีเรียนเทคนิคการเเพทย์ ต้องมาอยู่ที่นี่เปนเวลา 4 เดือน เวียนไป 8 เเผนกมั๊ง เเละก้อมาอยู่กะพวกเรา 20 วัน ถึงวันที่ 22 ชีชื่อจุ๊ หน้าตาเหมือนอีเอกระเทยขนาดย่อส่วน มากรุงเทพฯอยู่หอ 6 พันมากะเพื่อน(หรือผัวก้อไม่รุ) ท่าทางจะอยู่ด้วยกัน(น่าน ไปเจือกอะไรกะเค้า) ทีเเรกก้อไม่ได้คิดอะไรกะชีหรอก เเต่มันเข้ามาวันเเรก เเล้วพอไปอยู่ที่ห้อง start ด้วยกัน วันนั้นพี่สมชัยอยู่ประจำห้องนั้น เพราะคนอื่นลาหมด วันนั้นทำให้กรูกะจุ๋มรู้สึกว่าตัวเองเป็นหมาหัวเน่า พี่สมชัยเอาเเต่สอนอีนี่ ไม่สอนเรา เพราะเค้าเรียนมาตรงสายกว่าเรางั้นหรอ เลยไม่สนจัยเราเลย T T น้อยจัยนะเว๊ย สอนมาก้อรู้เรื่องไม่ได้โง่นี่ อาหารที่ใช้เลี้ยงเชื่อก้อคล้ายๆที่เราทำเเลบเเปรรูปกันเเหละ เเต่มีบางชนิดอยู่ที่เราไม่เคยใช้ อย่าง CA เป็นต้น ออกมากะจุ๋มวันนั้นรู้สึกเลยว่าหัวเหม็นมากๆ วันนั้นอีส้มก้อดันไม่มา เเต่นึกอยู่ว่าส้มเจอหน้าจะต้องไม่ชอบ หุหุ รู้จัยเพื่อน เเละมันก้อเป็นไปตามนั้น เสียดายมันท้องเสีย เพื่อนกรู- -" มาเจอเชื้อที่นี่รึป่าวก้อไม่รู้ วันพรึหัดเช้ามาอีจุ๋มรีบเข้าห้องน้ำ ท้องเสียอีกคน ซะงั้นอ่ะ อยู่ห้องนี้ชักจะอันตราย หุหุ เเละเเล้วอีส้มก้อมาเจอ พี่ที่ห้องมีเดียให้คำนวณสูตรอาหาร เพราะพี่คนอื่นที่นั่นคิดไม่เป็น พี่พรที่เปนรองหัวหน้าพี่เค้าก้อเเอบนินทาว่า เค้าคิดไม่เปนหรอก - -" กรำจิงๆ อีส้มเลยไปคิด คิดอยู่กะอีคนนั้น สรุปว่าอีนั่นก้อคิดไม่เป็น เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้เรียนเลยคิดไม่เป็น มันต้องเรียนกันด้วยหลอ? พอส้มมันคิดเส็ดอีนี่ก้อเอาใบนั้นเเจ้นออกไปบอกพี่เค้าว่าคิดได้เเล้ว เอ๊ะอีนี่เอาหน้าซะงั่นอ่ะ เรากะจุ๋มไม่มีไรทำ พี่เค้าให้ไปอยู่กะพี่ดี๊ที่ห้อง start พี่ดี๊ก้อสอนว่าตัวอย่างไหนต้องลงกับอาหารไหน ต้องลงกะอาหารอะไรบ้าง วิธีการทำต่างๆ สอนๆอยู่ส้มก้อเข้ามาฟังด้วย ละอีนั่นเค้าก้อมาสุดท้าย เค้าก้อเเถเข้ามาเลย มาเบียดอยู่ที่หน้าขาอีส้มจะได้อยู่หน้าโต๊ะ เเล้วชีก้อโชว์พาวออกมา พูดนั่นนู่นนี่ เเบบว่าชีรู้ไปหมด พอบ่ายกรุกะจุ๋มช่วยพี่จ๊อดทำไบโอเคมก่อน ส้มกะอีนั่นไปทำ sense พอเส็ด biochemก้อไปช่วยมันทำ sense กัน พี่เค้าถามอีนั่นเรื่องอาหารว่า CA นอกจาก Haemophilus เเล้วอะไรขึ้นได้อีก อีนี่รีบโบ๊ยมาที่พวกชั้นว่าพวกชั้นน่าจะรู้ เพราะเรียนจุลมา มันได้เรียนจุลตอนปี 2 ไม่ได้เรียนมาก อีด๋อยเอ๊ยยยยยย มะกี้พี่ดี๊เพิ่งบอกมาเเท้ๆ ว่ามันใช้เลี้ยง Haemophilus กะ Neisseria เเค่นี้ก้อตอบไม่ได้ ละขอโทดเหอะ กรุเรียนจุลมา เเต่เรื่องอาหารนี่กรุก้อไม่ทราบ CA ยิ่งเเล้ว กรุไม่คยใช้ McConkey's หรือ TCBS ยังพอว่า ด้วยความเคือง เค้าพูดถึงมหาลัยวลัยลักษณ์ อีส้มพูดขึ้นมาว่า พี่มันก้อเรียนเทคนิคการเเพทย์ที่นั่น จบมาต้องมาขาบซิมทรูมูฟ กรูล่ะขำ เกือบวาง disc ยาเคลื่อนเลย วันนั้นเลยสรุปกันว่าจะไปซื้อหนังสือมาอ่าน เเข่งภูมิกะอีนั่น โดยให้อีส้มจับคู่กะอีนั่น กรูกะจุ๋มเลยไปดูหนังสือที่ CU book ได้หนังสือมาเล่มนึงเเบบว่าตรงเด๊ะๆเลย เลยรีบคว้ามาซะ เเต่เเล้วตอนนี้มันมาเปนความซวยของกรู มะวานพี่พรเรียกมาคุย เเละจับคู่อีส้มมันพูดไม่ชัด พี่พรเลยเข้าใจว่ามันจะคู่กะจุ๋ม จับกรูกะจุ๊ซะงั้น เเง่บๆ ไม่เปนไร สู้โว๊ยย เนี่ยเด๋วอัพเส็ดจะไปอ่านหนังสือเเล้ว เอิ๊กๆขยันกว่าตอนสอบอีก มันมีเเรงจูงใจ โห เขียนมาซะยาวยังไม่มีย่อหน้าเลย - -"...
...มะวานพอเลิกงาน ก้อมีนัดกะเพื่อนสาว ไปหาเเนนซี่ที่มอสอวอ ชีไปขอใบจบ เจอเพื่อนเเนนที่ชื่อรุ้ง ทักว่าผอมลง กรั๊กๆ อย่านะ เด๋วกรูได้จัย เเถมบอกว่าเราหน้าตาเหมือนพลอยเเฟน(เก่า)พี่โดม 3 คนเเล้วนะที่พูดเเบบนี้ มีไอ้ปู น้าสะใภ้เราละก้อรุ้งนี่เเหละ เหมือนตรงไหนวะ เเต่ก้อเเอบดีจัยนะ เพราะกรูชอบพลอย พูดถึงพลอยก้อนึกถึงอีส้มเลย มันเพิ่งเล่าให้ฟังเเท้ๆว่าสองคนนี้เค้าเลิกกันเเล้ว มันอยู่ในเหตุการณ์ด้วย เเล้ววันหรือสองวันถัดจากนั้นก้อเห็นพี่โดมมาประกาศในทีวีเลย ตอนนั้นก้อถึงนึกเรืองที่อีส้มทันทีเหมือนกัน หุหุ ต่อๆเรื่องนัดเพื่อนไว้ โม้ซะยาวเรื่องพลอย จิงๆจะนัดกันเเค่ 2 คน เเต่เเนนซี่ไปบอกปาล์มมี่ว่าจะนัดเจอกัน เลยได้เรื่อง ชั้นต้องย้อนกลับไปอนุสอีก ไปถึงประมาณ 6 โมงได้ โทรหาปาล์มมี่ มันบอกว่าเพิ่งออกจากที่ทำงาน เเต่เเป๊ปเดียวมันก้อมา การรอคอยยังไม่จบสิ้น เพราะต้องรอเก๋ คุณพยาบาลศิริราช ชีกลับหอไปอาบน้ำเเต่งตัว กว่าจะถึงนั่นก้อ 2 ทุ่มครึ่งได้ มาอย่างสวย ตาชีอย่างกะจะขึ้นเวทีประกวดเทพธิดาขนนก มาเป็นประกายเชียว เลยอยู่ด้วยกันได้ไม่นาน เดินดูของเเป๊บๆ ไปกิน swensen's กันเเล้วกลับบ้าน วันนี้อิชั้นกลับบ้านเองนะคะ ถึงบ้าน4ทุ่มครึ่งได้ กลับเองถึงบ้านดึกสุดเป็นประวัติการณ์(เขียนถูกป่าววะ) กลับมาถึงออนเอ็มนิดนึงไม่นานก้อนอน อย่างเหนื่อยอ่ะ นอนเที่งคืนได้ตื่นอีกทีเกือบ 9 โมง เเลวมานอนต่อตอนเย็นเนี่ยอีก 2 ชั่วโมง พรุ่งนี้พาน้องเเยมไปซื้อชุดน.ศ. น้องเเยมเป็นเด็กมหาลัยเเล้ว ละก้อไปบ้านยายต่อเลย...
...อยากไปดูหนังว่ะ อ้ายเเมงมุมอ่ะ me myself ก้อยังมิได้ดู เลิกบ่าย 3 ก้อจิง เเต่กว่าจะกลับไปถึงบ้านเอาน้องออกมาดูหนังก้อนะ มืดกันพอดี อิชั้นก้อเหนื่อยด้วยล่ะ คงต้องไปดูเอาเสาร์อาทิตย์ เเต่อาทิดนี้คงยังไม่ไป ท่าทางคนจะเยอะ การไปฝึกงานที่นั่นใช้เงินเปลืองมาก นี่ถ้าไม่ได้ซื้อบัตรsmartpass คงเสียค่ารถเยอะอยู่ ฝนก้อเจือกตกได้ทุกวัน กรุจะนั่งรถเมล์กลับประหยัดๆ ก้อต้องนั่งเเท๊กซี่อีก 70 นะเมิง จากอ่อนนุชถึงบ้าน วันๆก้อต่ำๆ 200 - -"...
...มือถือกรูเสียไป 4-5 วันได้ สงสัยจะมีคนโทรมาเเล้วไม่ติด รู้สึกคนโรหาน้อยลง เเต่ก้อดี ตอนไม่มีมือถือรุสึกสบายหูมากกกกก เพราะบางทีเเอบรำคาญ อยากเขวี้ยงทิ้ง คนที่เราอยากให้โทรมาโทรมายังพอว่า นี่มีเเต่คนที่ไม่อยากให้โทรมาโทรมากันอยู่ได้ อ๊ะๆ เเต่ตอนนี้ยังไม่มีนะจ๊ะ คนทีอยากให้โทรมาอ่ะ ก้อมีเเต่น้องนอเนี่ยเเหละ กรั๊กๆ เเต่โทรมาทีไรเราตื้นเต้น พะ พะ พะ พูดไม่ออกทุกทีเลยอ่ะ - -" เฮ้อออออ ลุ้นว่าให้มือถือมีปันหาอื่นเผื่อได้เครื่องใหม่ มันไม่ได้มีปันหาไรกะตัวเครื่องเรย เเค่ซอฟท์เเวร์เสีย T T อยากได้ N76 สีเเดงฉานนนน...กรูไม่กล้าลงรูปในนี้เเล้วว่ะ มีคนมาเเอบเซฟรูปกรู ทั้งๆที่มีรูปสวยๆใหม่ๆอยากเอามาลง กรั๊กๆ- -"...
...สรุปได้ว่า กรุก้อยังต้องสู้กะอีนั่นต่อไป จนถึงวันที่ 22 เฮ้ออออ...กรุเคืองพี่พรอย่างนึงที่เค้าหันมาถามว่า normal flora รู้จักกันรึป่าว เป็นเด็กจุลจะไม่รู้จักได้งัยวะ??...ศุกร์หน้า เพื่อนสาวนัดอีกที่อนุส + วันจันทร์นี้หยุด มันก้อจะไปนัดกินก๊ะเตี๋ยวเรือกันที่นั่นอีก มร่างจะไปไรกันนักหนาที่นั่น เเต่ก้อไป หุหุ...
...พีจุดเอสจุด ส้มตัวใหญ่พอยังวะ...
...to be continue...
April 19 April LaSt uPdAtEโอ๊ะ โอ ไม่ได้อัพบล๊อกตั้งนาน...นานมะ? 2 อาทิดเเน่ะ - -" เเต่กะว่าจะอัพบล๊อกนี้เปนบล๊อกสุดท้ายเเล้ว !!! สุดท้ายของเดือนนี้น่ะ อย่าตกจัยไป ถ้าถามถึงช่วงนี้ทำอะไรบ้าง ก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย อยู่บ้านเหมือนเดิม มีออกไปเดินเเร่ด ลั้ลลา มาบ้าง สงกรานต์ก็ไม่ได้ไปไหนเลย อยู่บ้าน กะไปเล่นน้ำกะอีลิง กะจารย์ป๊อป ละสุดท้ายก้อไม่ได้ไป เนื่องจากทคุณพ่อขอร้อง กะว่าจะได้ไปปล่อยเเก่ เล่นน้ำสงกรานต์ครั้งเเรกซะหน่อย อดซะงั้นอ่ะ เเต่ก้อได้ไปเจอเพื่อนๆสมัยสาวๆ เดินซีคอนกันตั้งกะบ่าย 3 กลับบ้าน 2 ทุ่มก่าๆ กลับมาขาลากได้จัย ได้เสื้อเชิ๊ตสีดำกลับบ้านมาอีกตัว เอ๊ะ เดือนนี้ไมกรูช๊อปเสื้อเยอะจัง ถึงว่าเงินมันไม่ค่อยลื่นมือเลย - -" ปิดเทอมรายได้ยิ่งน้อยอยู่ เเต่เราก้อถลุงเอาๆ ไปกะเพื่อนสมัยสาวๆ พวกนี้มันก้อจบๆกันเเล้ว เพิ่งได้งานกันไป มันก้อเดินดูกันเเต่ชุดใส่ไปทำงาน เฮ้อ พวกนี้ ใช้ไม่ได้เลย เเก่ซะเเระ เรายังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย ยังเด็กอยู่ กรั๊กๆ...พอวันอาทิดก้อไปบ้านยาย นอนตอน 7โมงเช้า ตื่น 10 โมง เพื่อไปหายาย คิดถึงจัยจะขาด (ให้มันจิง!) เเต่กว่าจะได้ออกจากบ้านก้อเลยเที่ยงเเล้ว เเวะไปซื้อข้าวเเช่ อร่อยๆ ที่มาขายในงานสงกรานต์ที่ซีคอนใหตากะยายก่อน คนโคตรเยอะอ่ะ จะอยู่ห้างเยอะกันทำม๊ายยย ไปตจวสิ สงกรานต์อย่าอยู่กรุงเทพกันเยอะนักเลย น่าเบื่อ อยากเดินเเบบคนโล่งๆเหมือนเมื่อปีก่อนๆๆๆ ไปถึงบ้านยายเเล้ว เเต่ตาดันไม่อยู่ คุณน้ามาพาตาออกไปบ้านใหม่ เลยอดได้ pocket money เลย น้าขัดลาภสุดๆ เอิ๊กๆ เค้าตั้งจัยจะไปหาตายายเพราะคิดถึงจิงๆน้า...>< กะว่าจะไปอยู่กะตากะยายช่วงปิดเทอมซักอาทิด เเต่สุดท้ายก้อไม่ได้ไปอยู่ เฮ้อ เหลืออีกอาทิดเดียวที่จะไปอยู่กะตายายได้คืออาทิดหน้าเท่านั้น ไม่งั้นก้อไม่มีเวลาเเล้ว วันที่ 30 ก้อต้องฝึกงานซะละ เอางัยดีว้ากรู อยากไปอยู่ เเต่ถ้าไปอยู่โน่นก้อเหมือนโดนกักอยู่ในบ้านอาทิดนึงโดยไม่มีเน็ท ไม่ได้ออกไปข้างนอกเลย เเถมยายจะบังคับกินน้ำหนักขึ้นอีก - -" เเต่ก้อนานๆทีอ่ะนะ ไปให้เค้าใช้ซะบ้าง มะก่อนก้อไปบ่อยอยู่ อาทิดที่ผ่านมาที่ไป เค้าก้อเรียกให้เราไปอยู่ด้วย สงสัยว่าไปดีกว่า เค้าเเก่เเล้วอยู่กะเราได้อีกไม่นานหรอก T T เเต่ยังไม่ได้บอกพ่อกะเเม่เลยอ่ะ ไม่รุพ่อจะให้ไปอยู่ป่าว เค้ากัวเราเครียดไปอยู่กะยาย เเต่จะลองพูดดูละกัน...
จะว่าไปเเล้วสงกรานต์นี้เค้ารู้สึกว่ามันเงียบเหงาๆ เเปลกๆ เเถวบ้านเค้ก้อไม่ค่อยมีคัยเล่นกันเท่าไหร่ เหมือนเเบบว่าเค้าไม่ค่อยเล่นกันตามเเถวๆบ้าน เเต่จะไปกันจุดที่เค้าเล่นกันมากกว่าเเล้วอ่ะ เเคต่ก้อดีนะ ไปไหนมาไหนสะดวกขึ้น ไม่มีคนมาคอยสาดน้ำอยู่เรื่อยๆ หรือเป็นเฉพาะเเถวบ้านเราวะ ??...
วันที่ 15 วันอาทิดนั่นเเหละ จู๊ยซี่ได้ดีจัย เนื่องจากมีคนๆนึงโทรมาหา n'น โทรมาหา!!! เเล้ววันหลังพี่จะโทรไปหาน้องนอมั่ง ตื่นเต้นพูดไรไม่ค่อยถูกเลยว่ะ เวลาคุยกะคนที่ชอบนี่มันคุยลำบากจิงๆ เราจะชอบเขิลล์ซะงั้นอ่ะ ระหว่างที่คุยกะน้องนออยู่ก้อมีคนโทรมาหาอีก ฮอตว่ะกรู กรั๊กๆ เเต่มิใช่ครัยที่ไหน จารย์ป๊อปกะอีลิงนี่เอง เบอร์โชว์อาจารย์ป๊อปเเต่เสียงกลับกลายเปนลิง +_+ ไปเล่นน้ำกันมา โทรมาให้เราอิดฉาเล่น ฮึ้ย คอยดูปีหน้าละกัน พ่อไม่ให้ ยู้อี่ก้อจะหนีออกมา(ใช้หลายชื่อจังกรู) หลังจากวางสายไปเเล้วก้อมาเม๊ากันต่อในเอ็มอีก จารย์ป๊อปกะอีลิงเลยชวนไปฟิตเนสวันจันทร์ เราเลยขอพ่อซะ พ่อก้อไปส่งให้ที่ esplanade ซึ่งใกล้ที่ทำงานพ่อ เเต่วันนั้นเปนวันหยุดของพ่อ เเต่พ่อก้อต้องไปส่ง - - พ่อกรูช่างประเสริฐ ขอบคุณป่าปี๊มั่กๆคร่า เพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งเเรกตื่นเต้นๆ จิงๆเเล้วพ่อสั่งให้ขึ้นไปเช็คว่าซิปโป้ขายไปได้กี่อัน เเต่วันนั้นหมกตัวอยู่ในฟิตเนสเเทบจะตลอด ไม่ได้เดินดูที่อื่นเท่าไหร่เลย พ่อไปดูเองละกันนะคะ(ลูกสาวช่างประเสริฐ - -) เจอบาลานซ์ ตามด้วยไปวิ่งอีก 20 นาที ไปนั่งจิบน้ำที่ whittard ปร๊าปนึง เดินดู adidas จารย์ป๊อปเลยได้กุงเกงไปตัวนึง ไอ้เราอยากได้กระเป๋า สีเเชมพูปิ๊งสะพายหลัง เเต่เก็ยความอยากไว้ก่อน เดือนนี้ใช้เงินมาเยอะเเล้ว เตือนจัยตัวเองไว้ เเต่เด๋วค่อยลากพ่อมาเอา เอิ๊กๆ มะใช่ละ ลากเเม่มาก้อได้ - - เอาเข้าไป กลับไปต่อด้วย บอดี้คอมเเบท เเละเเดนซ์กะเก้งตัวนึง เข้าไปทีเเรกขำเก้งครูฝึก เเต่เต้นๆไปขำเก้งด้านหน้า เทอสุดยอด เต้นทีก้นเปนก้น ชะนีอย่างเราเเร่ดได้ไม่เท่าเก้ง ไม่สามารถจิงๆ...พอเหนื่อยกันได้เต็มที่เเล้วก้อเตรียมตัวกลับ เเต่จะกลับก้อไม่ได้กลับซะที เนื่องจากโดนยึดบัตรประชาชนไว้ เเละอีเซลล์ก้อจะให้ชั้นสมัครสมาชิกอยู่ได้ กว่าจะหลุดพ้นบ่วงเซลล์ออกมาได้ เฮ้อ หลังจากนั้นก้อไปหาไรกินกัน เดินช๊อปๆในท๊อป อีลิงได้ขนมมาเพียบเพื่อเอาไปทำสงครามทางจิตวิทยากะอีป้าที่ฝึกงานมัน ละก้อกลับบ้านกันอย่างปลอดภัยทุกคน ขอบคุณค่าอาจารย์ป๊อปที่ขับรถมาส่ง สนุกมั่กๆ วันหลังขอติดตามไปอีก หุหุ...
ช่วงนี้ไม่รุเปนไร รุสึกว่าตัวเองมีเสน่ห์กะเด็ก กรั๊กๆไม่ได้หลงตัวเองนะเว๊ยยย เเต่...ได้หลอกเด็กก้อคราวนี้ล่ะ วันก่อนเดินออกไปซื้อของกะเเม่ พอเดินลงสะพานลอย มีเด็กจูงจักรยานมา ให้ max สุด เด็กนั่นน่าจะอายุ 14 ไม่เกินนี้เเน่ๆ เเต่เด็กนั่นมันมองหน้าเราตลอดเลย เเม่บอกหันหลังมามองอีกด้วย กรี๊ดดดด น้องเอ๊ยยยย ถ้าพี่เด็กกว่านี้ พี่เดินไปขอเบอร์น้องเเล้วล่ะค่ะ น้องน่ารักซะด้วย เเต่ห่างกันขนาดนี้นี่ไม่ไหวนะ ยังงัยอย่างน้องนอยังพอว่า 3 ปีๆ ไม่มากเกินไป รึป่าวหว่า? อ่า ลืมเล่าเลย วันที่จารย์ป๊อปโทรมา จารย์โทรมาเเจ้งข่าวสยอง(สำหรับเรา) จารย์บอกว่าเจอปลิงควาย!!! มันบอกกะจารย์ว่าคราวนี้มันจะเอาจิง!! มันไปลดความอ้วนอยู่ด้วย!! อย่านะ อย่ามายุ่งกะช้านนนนนน ปล่อยชั้นไปเถอะ ถึงจะผอมยังงัยชั้นก้อไม่ชอบหรอก ยิ่งเปนอริพี่นนเเล้วชั้นยิ่งไม่อยากยุ่ง!!...
วันนี้ไปดูหนังกะหม่าม๊ามา เรื่อง hannibal rising ด๊อกเตอร์เลคเตอร์สุดที่รักในวัยหนุ่ม เรื่องนี้ตัวด๊อกเตอร์เลคเตอร์ ดูเเปลกไปกว่าคาเเร๊กเตอร์ที่เคยเห็น คือฮานิบัลที่เราเห็นจะดูสุขุมกว่านี้ เเต่คงเปนเพราะยังหนุ่มอยู่ เเละเปนการเริ่มต้นของการเปนฆาตรกรโรคจิตของเค้า สรุปเเล้วหนังเรื่องนี้เราว่าก้อโออยู่นะ พระเอกเเสดงได้ดี หรือเพราะเราโรคจิตเพราะชอบดูหนังที่มีการฆ่ากันหว่า?? ชักสงสัยตัวเอง - - ว่าเเล้วก้อจะหาหนังสือมาอ่านดู ดูดิ๊ว่าหนังสือกะหนังไหนจะดีกว่ากัน เพราะมีคนบอกว่าจากหนังเรื่อง hannibal ในหนังสือจบไม่เหมือนกัน อืมมมมม ว่าเเล้ว เก็บเงินก่อนว่ะ ตอนนี้ไม่มีเงิน ช๊อปซะจน T T พ่อก้อเพิ่งสั่งหนังสือจากอะเมซอนมาให้เล่มนึง อ่านเล่มนี้จบก้อต้องสั่งเล่มต่อไป เลยไม่กล้ารบกวนพ่อมาก หมู่นี้เราก้อใช้เงินเก่งด้วย T T สงสัยต้องทำงานจิงๆซะเเล้ว จะได้ไม่ต้องขอเงินพ่อมากมาย...พอดูหนังเส็ดก้อไปเจอกะเเยมกะก่ายยยที่ b2s เราเลยได้หนังสือทำขนมมาอีกเล่ม กะหนังสือภาษาฝรังเศส ตอนนี้จะเริ่มเรียนภาษาที่ 3 เเล้วนะ เด๋วจะไปหาที่เรียน เเล้วต้องเริ่มเตรียมสอบโทเฟลละ จะได้ตัดสินจัยเรื่องอนาคตต่อไป...
เพื่อนเก่ามันทำงานกันเเล้ว มันก้อถามเราว่า เราอยากทำอะไรหลังจบ พูดตรงๆเลยว่า ไม่อยากทำงานในสายเลย ทั้งต้องไปอยู่ในโรงงาน ซึ่งอาจไม่ได้อยู่ในกทม ต้องไปอยู่ตจว การเดินทางก้อลำบาก เเถมเปนงานที่น่าเบื่อ เเล้วเราก้อไม่ชอบสภาพในโรงงานด้วย เเต่งตัวก้อเเต่งไม่ได้ ไม่ถูกต้องตาม GMP บลา บลา บลา เราเปนคนที่อยู่กับกฎมากไม่ได้ซะด้วย เลยคิดว่าเปนงานที่ไม่เหมาะกะเราซะเลย เเล้วเราก้อกะว่าถ้าต่อโท คงจะต่อทางภาษา คือตอนนี้สนจัยที่จุฬา เรียน translation and interpretation เเต่น้าก้อยากให้เราเรียนทางเสดสาด การตลาด การจัดการ ไรทำนองนั้น เเต่เสดสาด ตัดไปได้เลย มันใช้เลขค่ะ ปันหาสำคัญของเราเลย - - เราก้อบอกพ่อว่าอยากไปเมกา ไปทำงานในร้านอาหารที่น้าเเนะนำพ่อก้อว่าเรียนไปด้วยเลย เเต่เราอยากพักเรียนซักปีก่อน เเละถ้าไปเรียนก้ออยากไปเรียนเเคนาดาอ่ะ เผื่อได้ภาษาฝรั่งเศสกลับมาด้วย ได้ไปฝึกภาษาฝรั่งเศสกะชาวเเคนาเดียน ^ ^ เเละถ้าเราอยู่ที่นี่เราก้อจะเปนติวเตอร์อ่ะ ไม่รุจะทำได้ป่าว เเต่ก้อจะลองดู สอนอิ๊งๆ เลยว่าพอดีเลย ตอนนี้ก้อจะอ่านสอบโทเฟลพอดี(เอาไว้จะปรึกอาจารย์ป๊อปด้วย) จะได้ความรู้เเน่นๆ สอนน้องๆได้ดี รวมกับจะรับงานเเปล ให้น้องไปบอกน้องก่ายยยย เเฟนมันไว้เเล้ว ว่าถ้ามีงานให้เเปล เเปลไม่ออกจ้างพี่ ไปบอกเพื่อนๆด้วย รับเเปลราคากันเอง เพื่อนๆเปเปอร์ เเปลไม่ได้ ขี้เกียจเเปลก้อจ้างกันได้นะจ๊ะ เเต่เรื่องงานเเปลนี่กะทำเเบบไม่ให้พ่อรู้ เอาเปนเงินเก็บส่วนเพิ่มเติม หุหุ การที่เพื่อนทำงานกันเเล้วทำให้เราเปนห่วงเรื่องอนาคตตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ ในเรื้องการทำงาน การหางาน จากที่เพื่อนเล่ารู้สึกถึงความลำบากของการหางานเลยล่ะ - - รวมทั้งกัวว่าจะหาเงินมาใข้ไม่พอ ทั้งของตัวเอง เเละดูเเลพ่อเเม่ Y Y เพราะเรารู้ตัวดี นิสัยการใช้เงินของเรา อยากได้อะไรก้อต้องเอาเดี่ยวนั้น - -" นี่ทีเเรกพ่อจะซื้อไอพอดนาโนสีเเดงให้ เเต่อันเก่าล่ะ อีฟ้าจะซื้อจิงป่าววะ ขายให้ เเล้วจะได้บอกพ่อให้ซื้ออันใหม่ให้ เอิ๊กๆ เงินนั่นเราก้อเก็บไว้ช๊อปต่อ น่านนนนน เอาเข้าไป ยังไม่ทันไรเรย...
สรุป ตอนนี้กลุ้มจัยเรื่องอนาคตมากมาย >< เครียดว่ะ เครี๊ยยยยยยดดดดด บวกกับเบื่อผุชายว่ะ เเง่บๆ ไม่ใช่ว่าจะไม่ชอบผุชายเเล้วนะ อันนั้นไม่มีทางที่จะเปลียนรสนิยม เเต่เเบบว่า ตอนนี้อยากจะอยู่อย่างนี้ ไม่อยากให้ใครมายุ่ง เลิกมายุ่งกะช้านซะทีได้มั๊ย (พูดเหมือนฮอตเลย) เเค่เรื่องตัวเองก้อเครียดพอเเล้ว อย่ามาเพิ่มความเครียดให้เราเลย ><...
หุหุ เล่นซะยาวเชียว กะว่าจะไม่เขียนเเล้วไงเดือนนี้ เลยขออย่างยาว ที่ว่าจะไม่ได้เขียนเเล้วเพราะเผื่อว่าจะไปอยู่บ้านยาย ไปทำสมาธิ ไม่งั้นตอนนี้เข้าขั้นจิตตกละ เเต่ก้อนไปบ้านยายก้อต้องคิดเมนูอาหารก่อน จะได้ไปทำให้เค้ากินกัน บล๊อกนี้ก้อจบไว้เเค่นี้เเหละ ไปหรือไม่ได้ไปบ้านยายก้อจะไม่อัพละเดือนนี้ เข้เกียจ 555
ปอลอ อยากไปเที่ยวว่ะ เมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยวซะที อิจฉาอีส้มได้ไปเที่ยวทะเล มะกี้เห็นออนขึ้นมาเเว๊บๆ เอารูปตรีนกรูโชว์ทำไมนั่น อายนะเว๊ยยย เอิ๊กๆ April 05 อัพมันเข้าไปจิงๆเเล้วกะว่าจะอัพสเปซอีกที อาทิดหน้า จะได้มีเรื่องมาเล่ากันเยอะๆ เเต่นี่ทนไม่ได้ เนื่องจากมะวานมีเรื่องเคืองๆนิดหน่อย เเต่เด๋วค่อยเล่าทีหลัง ขอเล่าวันๆของปิดเทอมที่กะลังรอคอยการฝึกงานก่อนเเล้วกัน....
จากความเดิมตอนที่เเล้ว เล่าถึงไปดูเรื่องเเฝดมาชะมะคะ ท่านผู้อ่าน ไปดูวันพรึหัด วันสุกได้พักอยู่กับบ้าน วันเสาร์ก้อออกไปเเร่ดเเท่ดๆต่ออีกเเล้ว จิงๆเเล้วหม่ามี๊ต้องการไปไหว้หลวงปู่โต ที่วัดระฆัง พอไหว้เสร็จเรียบร้อย ก้อเลยไปเดินวังหลังเเละท่าพระจันทร์กันต่อเลย เเละเนื่องจากได้เงินมาใหม่ๆเลย ไปเจอเสื้อยืดโดนๆ เลยได้มา 5 ตัว ตัวละ 100 หมดไปเเล้ว 490 คนขายมร่างจัยดี - -" อุดส่าลดให้ตั้ง 10 บาท วันนั้นอากาศฮอตมาก(ฮอตเหมือนเจ้าของสเปซ กรั๊กๆ...หรอ?) คนก้อเยอะ เดินกันมันหยดติ๋ง ที่ดูเเย่ที่สุดคงเปนน้องเเยม เดินจนหน้าดำเลย + ขึ้นเรือข้ามฟากอีก น้องกรู ช่างอ่อนเเอเหลือเกิน ต้องให้ไก่มาช่วยปั๊มหัวจัยให้ เอิ๊กๆ อ่านซะนะน้อง พี่เอามาเเฉ!!! วันนั้นจบลงที่ไปซีสสสสกับซิสเลอร์ ที่เซ็นทรัลบางนา ถิ่นของเรา เเล้วด้วยความเหน็ดเหนื่อยวันอาทิดจึงอยู่บ้านตามระเบียบ...วันจันก้อออกไปช๊อปของกะเเม่นิดหน่อย ซื้อของไปเชงเม้ง เเละของตัวเองบางอย่าง วันอังคารไปเขตไปจัดการเรื่องทะเบียนบ้าน เเล้วหาไรกินกลับบ้าน ช๊อปกระโปรงมาอีก 2 ตัวเเละข้อมือของ CC-OO หมดไปเกือบ 3000 ได้ T T ตอนนี้คัยจะชวนไปไหนต้องเลี้ยงด้วยนะ หมดตูดเเล้ว....
วันพุด!!!มะวานนี้ ก้ออยู่บ้านตามธรรมดาเนี่ยเเหละ นั่งเล่นเน็ททั้งวัน รู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเอง hot มากใน hi5 คนเเอดเพียบ โฮะๆ ก้อคนมันหน้าตาดี เเต่ก้อมีคนมาทำให้กรูเนี่ย เสีย self ได้ เนื่องจากคุยกะคนในเอ็มอยู่ตัวนึง มันบอกให้เปลี่ยนรูปจากรูปที่โชว์อยู่ อยากดูรูปอื่นมั่ง กรูก้อเปลี่ยนให้ เเต่ด้วยความเข้เกียจเปลี่ยนมาก กรูเรยส่งURL ของ ZORPIA ไปให้มันดู มันมาว่ากรูว่า กรูดูได้รูปเดียวเนอะ รูปที่โชว์ตอนเเรกน่ะ (เด๋วจะลิงค์ให้ดูว่ารูปไหน) เเล้วรูปที่กรูใช้โชว์ในสเปซเนี่ย มันว่ากรูหน้าตายังกะผี!!! คนที่มาอ่านบล๊อก เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ผู้มาเยือนทั้งหลาย ช่วยยุ้ยที ตอนนี้ยุ้ยเสีย self เอามากๆ ช่วยชมกันหน่อยนะ มร่าง บอกกรูไม่น่ารักยังพอว่า นี่มาบอกว่า "ดูไม่ได้" กะ "หน้ายังกะผี" โอ๊ย พูดเเล้วเคืองว่ะ เลยบล๊อกมร่างไปซะ ปิยธิดารับไม่ได้ >< คัยก้อได้ ช่วยเรียกความมั่นจัยกรูกลับมาที มันกระเจิงไปหมดเเล้ว...เนี่ยเเหละเรื่องที่เคืองเเละอยากจะเล่า...
กรำ นั่งอัพบล๊อกไป คุยเอ็มไป ไม่ไปถึงไหนซะที เเต่ก้อคงต้องจบไว้เเค่นี้ก่อน เข้เกียจจะพิมเเล้ว ไว้ค่อยมาอัพใหม่ในโอกาสหน้าดีกว่า (เร็วๆนี้ล่ะ) ตอนนี้ก้อนั่ง รอ ร๊อ รอ วันฝึกงานไป โทรไปหาด๊อกดุษก้อปิดเครื่องซะงั้นอ่ะ T T ฮือๆ เเล้วกรูจะมีอาจารย์โปรเจคมั๊ยล่ะนั่น...อยากดู TMNT ว่ะ มันเข้าเเล้ว ทำไมในทีวีบอกวันที่ 12 วะ ?...ยังช้ำจัยอีก เเมนยูเเพ้ T T เเต่ก้อนึกอยู่ว่ามันต้องเเพ้ ชิส์ๆ พอโรม่านำเลยเลิกดูซะ ช่วยหม่าม๊าเตรียมของไปไหว้ดีกว่า เหอะๆ...
น่ะ ว่าจะจบก้อไม่ได้จบซะที คราวนี้ไปจิงๆละ ...
ป.ล. ส้ม ไม่ต้องห่วงกรู ตอนนี้กรูทำจัยได้เเล้วนะ เเต่ถ้าเค้าทำตัวเเย่กว่านี้อีก กรูก้อคงกลับมาเครียดอีกว่ะ เหอะๆ 3 วันนี้เค้าไมเมา เเต่ไม่รุจะได้นานเท่าไหร่ว่ะ
**รูปข้างล่างเปนรูปที่มันบอกว่าดูดีสุด นอกนั้นดูไม่ได้!! March 29 ชีวิตไร้สาระช่วงปิดเทอมช่วงนี้เพื่อนๆอาจจะคิดว่าทำไมอีนี่มันอัพบล๊อกบ่อยจัง อ่ะอยู่เเล้ว คนมันไม่มีไรทำ เรยเอาเรื่องไร้สาระวันๆของตัวเองมาเล่าให้เพื่อนๆอ่านกันเนี่ยเเหละ จะอ่านไม่อ่าน ไม่อ่านก้อปิดไป เง้อ เค้าล้อเล่น อ่านๆกันนะ เม๊นท์ให้ด้วย
เริ่มเล่าจาก มะวาน เเอบพ่อไปดูหนังกะผุชายมา ไปดูเรื่อง ghost rider ผุชายชวนตอนเที่ยงคืนได้ของวันนั้น เราก้อ เออๆ ไปดิๆ อยากออกไปเเร่ดเเท่ดๆอยู่เเล้ว ตื่นตอน 11 โมงได้ ลงมาก้อบอกเเม่ว่าไปดูหนังกะโจอี้นะ อ่ะๆ สงสัยอ่ะดิ โจอี้คือคัย อ่านกันต่อไปละกัน เพื่อนเก่าจะรู้ดีว่าโจอี้คือครัย หุหุ ดูหนังรอบบ่ายโมง 55 ออกมากี่โมงได้วะ เกือบ 4 โมงมั๊ง ขึ้นไปหม่ำข้าวทียังไม่ได้กินมาตั้งกะเช้า เพราะตื่นเกือบเที่ยง จะให้ไปกินตอนไหน สั่งคัตสึด้งของสกายลาร์คกิน เเละจะไม่กินมันอีกเเล้ว ไม่อร่อยเรย กินไปได้เเค่ครึ่งเดียวก้อเลิก เเล้วก้อจะเเยกย้ายกันกลับกะไอ้อี้ เพราะมันจะต้องกลับไปศิลปากร นัดเเม่เอาไว้ ลงบันไดเลื่อนลงมา เห็นหน้าคุ้นๆ ขึ้นบันไดเลื่อนมา เหวออออออ พ่อกรูนั่นเอง มากะลูกพี่ลูกน้องเรา ที่มันทำงานกะพ่อ (อีนั่นอ่ะส้ม) ทีเเรกก้อว่า ซวยละ ออกมาไม่ได้โทรบอกพ่อด้วย กะว่ายังงัยก้อกลับบ้านก่อนพ่อ เเต่ดันมาเจอกันจั๋งๆเลย เเถมมากะผุชายซะด้วย กรูเส็ด โดนเชือด 555 ไม่ถึงขนาดน้าน พ่อเค้ารู้จักอ้ายอี้ดี เพื่อนสมัยมัธยม(เเละเเฟนเก่า ซึ่งท่านพ่อไม่ทราบ เข้าใจว่าเพื่อนอย่างเดียว โฮะๆ) ก้อเลยต้องเเยกย้ายจากกันไปตรงนั้น เราก้อเรยต้องไปกะพ่อต่อ เกือบได้คอนเวิร์ตกลับมาอีกคู่ กะจะเอาใส่ไปฝึกงาน เอาเเบบเรียบๆหน่อย เเต่ตัดสินจัยอยู่ เพราะรองเท้าสีเเดงเเจ๊ดสะท้อนเเสงของ EMILY ก้อกะลังอยากได้สุดๆ เเต่คู่นี้คงต้องเอาไว้ใส่ไปมอ อาทิดหน้าก้อมีนัดกะมันอีก เรื่องนินจาเต่า ปิยธิดาอยากดูมาก คลั่งไคล้มาตั้งเเต่สมัยยังละอ่อน
จะว่าไป ช่วงนี้หนังน่าดูจะเข้าหลายเรื่องอยู่ ได้ออกจากบ้านทุกอาทิดเเน่ๆ โฮะๆ เปงตามที่ข้าพเจ้าประสงค์อยู่เเล้ว อย่างวันนี้ เราก้อโดนลากออกจากเตียงเพื่อไปดูเเฝดที่เราเองอยากดู เเต่ไม่ยอมตื่นนี่เเหละ เลยต้องโดนลาก มะคืนมันนอนไม่หลับ ตั้งจัยนอนตั้งกะตี 4 ปิดทีวีเรียบร้อย เเต่ก้อนอนดิ้นๆอยู่เป็นเวลานานกว่าจะหลับได้ ออกไปกะเเม่กะเเยม ไปเจอน้องไก่เเฟนเเยมที่เซ็นทรัล ยกมือไหว้พี่ทุกทีเรยอ่ะ อย่าไหว้ดิ พี่ยังไม่เเก่ขนาดน้าน หน้าพี่ยังเด็กก่าเรย เอิ๊กๆ ล้อเล่นๆ...ต่อๆ ได้รอบเที่ยง 35 ซื้อน้ำซื้อไรเส็ดเข้าไปนั่ง วันนี้เเอร์ร้อนสัดๆเรย เปิดยังวะนั่น เข้าไปเราก้อตั้งจัยเเล้วว่า วันนี้ยังงัยก้อจะไม่เอาผ้าเช็ดหน้าปิดตาเด็ดขาด 555 ไม่งั้นได้ดูหนังไม่คุ้มราคา เเละวันนี้เราก้อทำได้จิงๆ ไม่ใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดตาเลย หนังสนุกดีนะ เเนะนำให้ไปดู เเต่คืนนี้ปล่อยให้เราหลอนไปคนเดียวก่อน จะกล้าปิดบ้านขึ้นนอนมั๊ยวะเนี่ย เเต่วันนี้คงไม่ได้นอนเช้า ตอนนี้ก้อเริ่มง่วงละล่ะ เออ..ในหนังอ่ะดูๆไปแล้วจะสังเกตเห็นเเท่งประหลาด สีดำ รูปร่างค่อนข้างยาว ลอยอยู่บนหัวตลอดเลย มันก้อคือไมค์นั่นเอง ไม่เข้าจัยว่าพรูฟเเล้วปล่อยผ่านมาได้งัย มีไมค์โผล่มาตลอดเลย ดูเส็ดก้อหาข้าวกินกัน เเล้วกลับมาถึงบ้านก้อเนี่ยล่ะ ออนตลอด โม้ๆตั้งเเต่เย็น จนบัดนี้ ได้รู้ว่าเเต้ม(อดีต) จะบวช เรยรู้สึกว่า ทำไมช่วงนี้เค้าฮิตไปบวชกันจัง คุณอู๊ดก้อจะบวช พี่เอ็ดพี่ชายสุดที่รักก้อจะบวช เลือกไม่ถูกเรยว่าจะไปถือหมอนงานไหน (เเกรไปเสือกไรกะเค้าเนี่ย เค้ามีคนถือกันอยู่เเล้ว เหอะๆ)
เฮ้อ อัพสเปซไปง่วงไป สงสัยจะไม่สามารถฝืนสังขารไหวเเล้ว เด๋วคงต้องลาไปนอน อ่า ใช่ ลูกเเมวที่บ้าน คลอดเเล้ว!! 4 ตัว น่ารัก ชีวิตช่วงนี้ก้อเดิมๆ ไม่มีไรมาก ยังเบื่อพ่ออยู่ บอกจะงดเมาก้อนะ ทุกวันนี้ก้อยังกินอยู่ กินไปเต๊อะ เอือมเต็มที ทำไม่ได้อย่าพูดเเต่เเรก ขอเเค่นี้พอ ตั้งเเต่อาทิดนี้ไป คงได้ออกจากบ้านบ่อยขึ้น ไหนจะเชงเม๊ง ไหนจะดูหนัง busy มั่กๆ 555 ทำเหมือนจะฮอทเลย - -"
มามุมโฆษณากันหน่อยดีก่า Zippo ค่ะ มีจำหน่ายที่ B2S เเล้วนะคะ อาทิดหน้าจะเอาน้ำมันที่ไม่ได้เอาเข้ามานานมาขายเเล้วนะคะ 140บาทค่ะ ที่ B2S เช่นกันค่ะ อุดหนุนกันด้วยนะคะ ช่วยพ่อทำการค้า โฮะๆ ป่าปี๊ฝากบอกมาว่า จีบลูกสาวติด ให้ฟรีเรยนะ เอิ๊กๆ พ่อเค้าเริ่มรู้เเล้วหรืองัยว่าอีนังลูกคนนี้มันขายไม่ออกเเน่ๆ เรยต้องใช้วิธีนี้ - -" เเละ nano ball ตอนนี้พ่อจะเอารุ่นที่ใส่มอเตอร์ไซค์มาก่อน อุดหนุนกันด้วย ผู้ใดมีมอเตอร์ไซค์ เเล้วของรถยนต์จะตามมาทีหลัง คุณยุ้ง บีเอ็มจำเป็นต้องใช้นะ อย่าลืมๆ ซื้อด้วย 555 ไม่ค่อยยัดเยียดเพื่อนเลย...
ช่วงนี้เพื่อนๆ ไม่ค่อยมีครัยว่างเรย เพื่อนเก่าก้อเริ่มหางานทำกันละ ไอ้เราดิ๊ ยังอยู่บ้าน กลิ้งๆอยู่เลย ทีเเรกคิดจะหางานทำอยู่หรอก เเต่คิดไปเเล้ว ปิดเทอมสุดท้าย ขอใช้อย่างสนุกสนานดีก่า จะไม่มีปิดเทอมยาวอย่างงี้อีกเเล้วนะ เเต่ที่อยากได้รายได้พิเศษนี่ อยากได้จิงๆ เเต่อยากได้งานที่ทำเเล้วพ่อไม่รู้อ่ะ เพราะตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตไม่มั่นคงเลย ทำไรดีว้า เเปลเอกสารดีมะ เเอบพ่อทำได้ด้วย เงินดีอีกตะหาก รึป่าววะ ? ได้คุยกะส้มวันนั้น เราเอาเเต่จะไปเมกาถ้าจบเเล้ว เเต่ส้มบอกให้อยู่ไทยดีเเล้ว เพราะมีเพื่อน เเละไหนจะเเม่เราอีก ถ้าเราไปเเล้วเเม่เราจะอยู่กะใคร ก้อจิงล่ะ จะคิดดูอย่างรอบคอบละกัน
จบไว้เเค่นี้ก่อนดีก่า ไปนอนละ ง่วง...
ป.ล. วันนี้ไม่มี ป.ล.
ขอต่ออีกหน่อย ลืมๆไปเรื่องนี้เพิงนึกออกมะกี้นี้เอง 555 พี่ฉิ่งดีจัยด้วยค่าที่ได้คนเเรกซะที มาเม๊นท์ใหม่ด้วย ยังไม่ได้หลับเรย เเบบว่ายุ้ยไปคุยโทรสับกะพี่โอ๊ต พี่ชายสุดที่รักมา คุยกันได้ทุกเรื่อง ฮาจิงๆ วันนี้มีคุยน้ำตานองด้วย ฮือๆ อ่ะต่อๆ เรื่องที่อยากจะเล่าคือ วันก่อนมีคนเข้ามาคุยกะเราชื่อเมล์ newsmini เราสงสัยมากว่าเค้าเเอดเมล์มาจากใคร บทสนทนามีดังนี้
เนี่ย เกิดความสงสัยอย่างเเรงว่ะ ว่าเค้าเป็นคัย เอาเมล์เรามาได้งัย เเละไอ้ที่รักๆเนี่ย ไมบอกไม่ได้ว่าชื่ออะไร ถามเมล์ก้อไม่บอกอีก ทำกรูสงสัยนะเนี่ย สงสัยมาหลายวันอยู่ เคืองจิต อย่าบอกว่ามาจาก...ละไว้ในฐานที่เพื่อนๆเข้าจัย จบจิงๆละคราวนี้ ไปละ ชะเเว๊บ!!! March 25 วันว่างๆ ว๊าง ว่าง...ว่างเว๊ยยยยย เบื่อเว๊ยยยย วันนี้มร่างไม่มีไรทำอีกละ กรูละเซ็ง วันนี้จิงๆจะไปงาน melody of life อีก ฟ้ามันว่าจะโทรมา เเต่มันไม่โทร เราเรยตัดสินจัยไม่ไปซะ เจงๆเเล้วอยากไปดู saliva bastards มั่กๆ อยากได้ข้อมือของ emily ด้วย ข้อมือยาง สีดำมีเเมวห้อย มะวานไปดูมา เเต่ดันได้เเหวนมาเเทน เค้าบอกว่าอันสุดท้าย เลยซื้อเเหวนมาก่อน ซื้อเเล้วก้อใส่ซะเลย เห่อชะมัด กรูเนี่ย หุหุ วันนี้กะจะไปเอาข้อมือ เรยไม่ได้ไปเอาเรยกรู ค่อยไปเอาวันหลังก้อได้ อารมเปลี่ยวๆ กรูจะไปเดินคนเดียว น้องก้อไม่ยอมไปกะกรู หึ น้อยจัย ชิส์ๆๆๆๆ
...มะวานไปถึงสยามตอนบ่าย 3 นิดๆ ยังไม่เจอใคร เลยชะเเว๊บไปเดินวนมารอบนึง ยศโทรมาพอดีเลยไปเจอที่ดันกิ้น โทรหาส้ม 2 ครั้ง ไม่รับสาย กรูเริ่มสังหรจัยว่าส้มต้องไม่มาเเน่ๆ เเละก้อจิงๆ ชีหลั่งเลือดอีกเเล้ว น่าสงสาร เพื่อนกรู จะออกมาเจอ มาเเร่ดด้วยกันซะหน่อย อดเลยเมิง ผู้ชายหน้าตาดีเยอะมากกกกกกก 555 เอาไว้ไปกันวันหลังละกานนะเมิง อยากเจอเมิงนะเนี่ย มะวานกรูอุดส่าใส่กระโปรงตัวที่เมิงซื้อให้ไป เมิงไม่ได้เห็นกรูใส่ซะทีอ่ะ ไปนั่งเเดร๊กโออิชิราเมงกันในมาบุญครอง เเล้วมารู้ทีหลังว่า LEMON SOUP ที่กรูตั้งจัยจะไปดูมากๆ ขึ้นไปเรียบร้อยเเล้ว เลยรีบจ้ำกันไปที่ central world ไปถึง ETC ก้อกะลังจะลงพอดี เลยเดินไปที่ main stage กัน พี่คัตโตะ พี่เเชมป์ พี่สเเตมป์ พี่ตู่ กะลังร้องอยู่เลย สเเตมป์เเบบว่า เเต่งตัวถูกจัยกรูมาก เสื้อเชิ๊ตดำ ไทสีเเดง >< วันนี้เลยใช้ตัวหนังสือสีเเดงงัย หุหุ ยืนๆดู sqweez animal อยู่ ฟ้าเหลือบไปเห็น tattoo color เลยย้ายที่ไปอยู่ใกล้ๆ เเล้วกรูเรยได้เจอ LEMON SOUP บิว กะ กาย เเละอีกคน (ไม่รุชื่ออ่ะ) เเต่ไม่เห็น จักร เเทบกรี๊ด กายน่ารักมาก เเต่ตัวเล็กอ่ะ เตี้ยบวกผอม เอ๊ะ หรือกรูอ้วนเอง ??? อยากถ่ายรูปด้วยเเต่ไม่กล้าเรียก (เจงๆเเล้ว พอเจอเเล้ว จำชื่อบิวไม่ได้ชั่วขณะ เลยไม่รู้ว่าจะเรียกยังงัย 555) เลยอดซะ T T ยืนเเถวๆนั้นได้ซักพัก จะไปเข้าห่องน้ำกัน เลยไปเจอพวก the strangers ที่มีเเฟนๆรุมล้ออยู่ ส้มฝากให้ซื้อดอกไม้ให้พี่คัต เเต่เเถวนั้นไม่มีดอกไม้ว่ะเมิง อดไปนะ ทีเเรกกรูกะต่อสายตรงให้เมิงละ เเต่กรูไม่กล้า เลยถ่ายรูปมาให้เมิงเเทนนะ มีรูปพี่ตู่ด้วย เด๋วส่งให้ กรูก้อได้ถ่ายรูปกะสเเตมป์ ><หลังจากถ่ายรูปกันสะจัยเเล้ว พี่เเชมป์บอกเด๋วไปต่อที่หน้าร้านฮาร์ดร๊อคตอนทุ่มนึง ก้อเลยกะไปดูพี่เค้ากัน เเล้วเรยไปเข้าห้องน้ำกัน ออกมาเจอเเฟชั่นโชว์ เรยหยุดดูก่อน นายเเบบมร่างหล่อโคตร น้ำลายไหลไปตามๆกัน ตอง โย เอ๊ะ นี่ก้อสวยสุดๆ ไมกรูเกิดมาไม่ได้อย่างเค้าบ้างวะ - -" ยศบอกว่า วันนี้ไม่ได้รับงาน เลยไม่ได้ไปเดินด้วย เอิ๊กๆ พอทุ่มนึงก้อเดินกลับไปสยาม ไปดูพี่สเเตมป์ร้องเพลงจน 2 ทุ่ม เเล้วเลยเเยกย้ายกันกลับบ้าน มะวานกรูกลับบ้านเองนะ พ่อกรูไม่ได้มารับ ไม่น่าเชื่อชะมะล่ะ เเต่ก้อกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ ไม่งั้นกรูคงไม่ได้มานั่งอัพบล๊อกอยู่ตรงนี้หรอก ทีเเรกกะไปเดินเซ็นทรัลต่อก่อนปร๊าบนึง ยังไม่อยากกลับบ้านเท่าไหร่ เพราะช่วงนี้ยังรุสึกเบื่อบ้านกะพ่อตัวเองไม่หาย กรูนี่อกตัญญูนะเนี่ย เเต่ไม่รุอ่ะ ตัวเองพูดเองว่าจะไม่กินเบียร์ซักพัก กรูก้อเห็นว่าเค้ายังกินอยู่ ถ้าทำไม่ได้อย่างที่พูด อย่าพูดออกมาเลยดีก่า เห็นอย่างงี้เเล้วหงุดหงิดว่ะ
...สรุป มะวานไปกัน 6 ไหงเดินไปเดินมาเหลือ 3 ได้ก้อมะรุ 555 กรูชอบสเเตมป์มากขึ้น เพราะเเต่งตัวโดนจัย ทั้งๆที่ตอนเจอครั้งเเรกกรูเกลียดเค้ามั่กๆ เนอ้วนขึ้นอ่ะ เเต่ก้อยังน่ารัก เนมือกลองนะ ไม่ใช่เน...(เนไหนหว่า? 555) ไว้ว่างๆกรูจะเเว่บพ่อเเม่ออกมาเดินสยามคนเดียว คอยดู ไม่ให้กรูทำกรูก้อจะทำอยู่ดี นึกว่าเเม่จะว่าคนเดียว ไหงพอพ่อรู้ โดนหาว่าบ้าด้วยก้อมะรุ ไม่ยอมให้กรูไปซะงั้นอ่ะ
...เกรดออกครบหมดละ ถือว่าโล่งก้อเป็นได้ เเต่ไม่ได้อย่างที่ตั้งเอาไว้ว่ะ ก้อเซ็งๆ เเต่ก้อดีที่ไม่ตกมามาก เเต่ไม่ถึง 3 อ่ะ ไม่น่าลงยาเลยกรู ไม่งั้นคงถึงล่ะ T T
...อาทิดหน้า วันที่ 29 เเฝดเข้าเเล้ว น้องกรูบอกจะไปดูกะกรู คอนดูดิ๊ว่าจะไปจิงๆป่าว ไม่ได้ไปคราวนี้กรูจะโกด จะงอนมัน จะไม่ออกไปไหนด้วยเเล้ว กรูน้อยจายยยยยยยย
...วันสุกที่ผ่านมา ไปสระบุรีมา ดำเลยกรู ไปทั้งๆที่ไม่ได้นอนเลยด้วย กว่าจะได้นอนก้อ 3 ทุ่ม เพราะวันนั้นเกรดออกครบ ทีเเรกตอนไปกรูก้อสังหรอยู่ละ เสียวสันหลังวาบๆ ว่าวันนี้เกรดต้องออกหมด ละเเล้วบ่ายๆ อีออฟโทรมาบอกกรูว่า จุลอุตออก นั่นล่ะ ทำกรูอยากกลับบ้านสุดๆ เเต่ก้อไปค้างเติ่งอยู่ที่บ้านยายหลายชั่วโมงอยู่ เนื่องจากผู้สูงอายุไม่ค่อยได้เจอกัน เลยมีเรื่องให้โม้กันเยอะ เอิ๊กๆ น่าน ว่าบุพการี กรูนิบาปชิ*** พอกลับถึงบ้าน เช็คเกรดมันออกมาเเล้ว 4 ตัว ดีที่ตัวที่เหลือเป็นทิชชูที่ทำให้กรูมีกำลังจัยว่าเกรดกรูมันต้องดีขึ้นกว่านี้อีกได้ พอออนตอนทุ่มนึง เเม่เลี้ยง(ทรงยศ)ก้อมาบอกว่า เกรดออกครบเเล้ว เลยเข้าไปเช็คเเละก้อโม้ๆต่อไปถึง 3 ทุ่ม ขึ้นไปงีบ ได้ถึงเที่ยงคืน มีโทรสับมา พี่โอ๊ตโทรมา เเต่ไม่ได้รับ ยังงัวเงียอยู่ เเละยังไม่ได้โทรกลับไปจนถึงบัดนี้ >< เด๋วคืนนี้โทรหาค่ะ มีเรื่องอยากเม๊า อยากระบายมากกกกก พี่โอ๊ตมาโปรดพอดี กะลังคิดถึงมากมาย หลังจากนั้นจะนอนอีกรอบ ก้อมีคนโทรมาอีก เฮ้อ กรูจะได้หลับได้นอนมั๊ยล่ะนั่น รับสายไป คิวพีนั่นเอง ยังคงมาหลอกหลอนกรูอยู่อีกอ่ะนะ เหอะๆ เเต่ก้อโอ คุยได้ ช่วงนี้กรูเหงา กรูคุยหมดล่ะ นิสัยไม่ดีเลยกรูนี่ - -"
...มะไหร่จะถึงเวลาฝึกงานกรูซะทีว้า จะได้มีอะไรทำ ตอนนี้ที่ทำได้ก้อนั่งอ่านหนังสือ เพิ่มพูนความรู้ที่เเทบไม่มีในสมอง เด๋วเค้าถามไรมา ตอบไม่ได้ อายเค้า อยากทำงานพิเศษ เเต่ไม่รุจะไปทำอะไรอ่ะ มีท่านพ่อเป็นข้อจำกัด เเล้วกรูจะทำไรเป็นมั๊ยอ่ะ คัยมีไรเเนะนำให้กรูทำบ้างก้อดีนะ
...ง่วงว่ะ อยากนอน เเต่ถ้านอนตอนนี้กรูได้นอนอีกที พรุ่งนี้เเน่ๆ เเต่ก้อต้องขอตัวก่อน จะไปนอนรึป่าว อันนี้ไม่เเน่ หุหุ เอาไว้ค่อยมาอัพใหม่ หมู่นี้อัพบ่อยเกิ๊น เพราะมันไม่มีอะไรทำ...fin... March 18 วันรับประกาศนู๋เเยมเนื่องด้วยวันนี้ เป็นวันรับประกาศ จบการศึกษาของนางสาวธัญญา สัมพันะประสิทธิ์ น้องสาวสุดน่ารักข้อข้าพเจ้าเอง (ซึ่งกรูน่ารักก่า) ต้องไปถึงไบเทค 8 โมง ละเนื่องด้วยกรูนอนเช้ามาตลอด เรยตั้งจัยจะรีบนอนนิดนึง ขึ้นนอนตอนตี 4 ได้ ขอซัก 2 ชั่วโมง เเต่เเล้วก้อไม่ได้นอน เสียงนาฬิกาปลุกตอนตี 5 ก้อเรยตัดสินใจ ไม่นอนมร่างละ ไปมันอย่างงี้เลย ถึกๆ ไปถึงก้อเจอกองทัพ giffarine คนเเน่นไบเทคอย่างเเรง พ่อกรูดันใส่เสื้อสีฟ้าไป อีกองทัพ giffarine ก้อเป็นสีฟ้าซะงั้น เนียนๆกันไป ขึ้นไปถึงหน้าห้องประชุมที่นู๋เเยมจะไปรับประกาศ ต้องยืนรอตั้งนานกว่าจะเข้าห้องประชุมกันเรียบร้อย ระหว่างนั้นผู้ปกครองที่จะเข้าดูก้อต้องรออีก เพราะต้องให้น้องๆซ้อมรับกันไปก่อน ไอ้เราก้อไม่อยากจะเข้าไปดูเลย เข้เกียจไปนั่งฟัง พิธีการไรก้อไม่รุ น่าเบื่อๆ เเต่พอ่เเม่จะเข้า ระหว่างรอเข้าเลยพยายามชกจูงหม่าม๊าไปหาไรกิน ฮ่ะๆเเล้วก้อสำเร็จ ขึ้นมาไม่ทันเข้า กรูนี่เปงพี่ที่ดีจิงๆ เลยต้องนั่งรอข้างนอก นั่งๆอยู่มีกลุ่มทอมกะผุชายกลุ่มนึง มานั่งข้างๆ ห่าเอ๊ย กรูรุสึกเหมือนจะโดนเขมือบเลย มองกันอยู่ได้ มีการเห็นมือถือกรูใช้รุ่นเดียวกะมัน จะให้กรูสอนให้ซะงั้น เมิงไม่กัวพ่อเเม่กรูเรยชะมะ นั่งอยู่ข้างๆอ่ะ สาดดด กล้ากันดีจิงๆ ขนาดมันนั่งรอเมียพวกมันอยู่นะเนี่ย ยังมะวาย พ่อกรูก้อนั่งมองพวกมันอยู่ด้วยนะ เพื่อนกรูยังกัวพ่อกรูเรย อีพวกนี้นี่ กรูก้อรำคาญพวกมันเต็มทน นั่งดูนาฬิกาเรื่อยๆ มะไหร่จะเที่ยงๆ เพราะกำหนดการว่าเที่ยง ระหว่างนั่งรอพ่อก้อยิงคำถามเข้ามาเลย เเยมมันจะเอาไก่มามั๊ย กรูกะเเม่ก้อบอกว่า มันว่าจะเอามา พ่อเรยบอกว่าเด๋วชวนไปกินข้าวด้วย เเล้วจะเเกล้งมัน พอไปถึงั่งเบียร์กินเเล้วบอกว่า "เครียดดดด!!" 555 ถ้าทำอย่างงั้นน้องกรูกลับมาร้องไห้เเน่ๆ ละเเล้วกรูก้อโชคโคตรดี 11 โมงก้อเส็ดเเล้ว น้องก้อออกมาเเล้วเลยรีบลุกหนีเลย โดนสายตาทอมหน้าเหียบกะหนุ่มหน้าเห้มองจนจะพรุนอยู่เเล้ว เเยมมันก้อรีบโทรหาไก่ทันที เเต่เเล้วไก่ก้อไม่มา อ่ะๆ ยังไม่จบเเค่นั้น พอเส็ดก้อเรยไม่รุว่าเอางัยดี กลับบ้านก่อนเเล้วค่อยออกมาหาไรกินดี หรือไปไหนก่อนดี กะไปดูหนัง เเต่พ่อไม่ยอมดูด้วย เเต่ถ้ากลับไปตอนนั้น กรูก้อคงนอนยาวเลย ไม่ได้ออกมาเเน่ๆ เลยตัดสินใจไปกินกันเลยดีก่า พ่อเค้าก้อคงงงๆว่าทะไมไก่ยังไม่มา นั่งๆสั่งของเส็ด พ่อเรยยิงคำถาม เเล้วเพื่อนนู๋ล่ะ ไก่ ไม่มาหรอ เเล้วก้อให้เเยมโทรตามให้มากินข้าวด้วยกัน นี่เด่วนี้พ่อกรูพัฒนาเเล้วน้า 555 เเบบนี้กรูก้อจะได้สบายจัยขึ้นนิดนึง ใช้น้องเป็นตัวทดลองก่อน เพราะอีออฟเคยทำนายให้กรูว่า ถ้ากรูมี จะถึงขั้นเเตกหักกะพ่อ ไม่รุว่าเอาเข้าจิงจะเป็นยังงัย กรูอาจจะไปมีเเฟนเปงนิโกร เเล้วพ่อกีดกันไรประมาณนั้น เลยถึงขั้นเเตกหัก 555 เพราะพ่อกรูบอกว่า ขอเถอะ ไรก้อได้เเต่อย่าเปนพวกนี้ น่ากัว สรุปว่าการเจอกันครั้งเเรกระหว่างพ่อกะไก่ก้อเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้น กินข้าวเส็ด ก้อเลยเเยกย้ายกันกลับบ้าน อิ่มพุงเเล้วก้อได้เวลาเเลนดิ้งลงที่นอน น่าน กินเเล้วนอน อ้วนนะนั่น เเต่กรูไม่ไหวเเล้วจิงๆ ได้นอนมาตื่นนึงเเต่ก้อยังอยากนอนอยู่ หิวๆอยู่นะเนี่ย เเต่ไม่ได้ๆ ไม่กิน อ้วนๆๆๆ เออ พูดถึงเรื่องอ้วน กรูกะลังเคืองกะอาจารย์ของนู๋เเยม ไม่เคยเจอกันเร๊ยยยยยย เจอหน้ากรูมาบอกว่ากรูอ้วนขึ้นนะเนี่ย เง้ออออ อย่ามาตอกย้ำได้ม๊ายยยยย T T ละนู๋ก้อมะเคยเจออาจารย์เรยนะคะ อาจารย์ไปเอามาจากหนายยยยยยยยย ไม่ย๊อมมมมมมม วันนี้มาเพื่อเล่าเรื่องน้องนู๋เเยมอย่างเดียวเลย หุหุ ไปละดีก่า ขอนอนอีกรอบ สุขภาพเสื่อมโทรมหมดละ จิตก้อตก เฮ้อๆ
"สรุป"
1. น้องกรูเเซงหน้ากรูไปซะละ หุหุ
2. กรูอ้วนขึ้น?
3. เรื่องของกรู กรูก้อยังไม่เคลียร์ซะที เหอๆ มะไหร่จะเคลียร์น้า
"ปอลอ"
-ยุ้ง ไม่ได้เเล้วว่ะ เมิงคงต้องพากรูไปดูดวงตู้นั้นบ้างละล่ะ
-วันเสาร์นี้เจอกันนะงับเพื่อนๆ ไปกันเยอะๆล่ะ เเต่เเบบว่ามีคนชวนไปรัชดา ซอย 4 อ่ะ อยากไปเหมือนกัน มานมีงานของพวก emo screamo metal @ sama อ่ะ เอางัยดีวะกรู สับสนชีวิต
-ส้ม ฟ้า เเนนซี่ ละจะโทรไปเม๊าอีก
-คิดเถิงเพื่อนๆทุกคนงับ รักนะ จุ๊บๆ March 15 15th MARCH : HAPPY 23rd ANNIVERSARY
วันเน้ เป็นวันครบรอบเเต่งงานพ่อเเม่กรู เรยไปเเดร๊กข้าว เอ๊ย ไปรับประทานอาหารกันที่ โออิชิทองหล่อ อิ่มพุงกาง ไม่ใช่เเค่อิ่มพุงอย่างเดียว อิ่มทางสายตาด้วย ผุชายโต๊ะข้างๆ เสื้อส้ม น่ารักโคตร 555 น้ำลายไหล (เเหมะ) เเต่เพื่อนมร่างน่ารำคาญสุดๆ มานั่งเเดกกะเพื่อนเเท้ๆ คุยเเต่เรื่องเรียน ห่า กรูรู้ว่าเมิงเก่ง เเต่เมิงรีบๆเอาอาหารที่อยู่หน้าเมิงยัดๆปากเข้าไปเหอะ ขอกรูนั่งกินเงียบๆเเล้วนั่งมองเพื่อนเมิงได้มั๊ย?? อีนี่อะไร อยู่ๆก้อพูดขึ้นมาว่า " จิงๆเเล้วหมอกะวิดวะเนี่ยเรียนเเล้วต่างกันเลยเนอะ หมอมัน ..... วิดวะมัน ...." เฮ้ออออ พูดมากชิ เพื่อนมันก้อก้มหน้าก้มตากินกันไป มันก้อนั่งพล่าม เเล้วนั่งๆซักพัก มีครอบครัวนึงมานั่ง เเละมีเด็กมาด้วย ไม่ทันไร อีเด็กนี่ก้อออกฤทธิ์ กระโดดกระทืบที่นั่ง พร้อมส่งเสียง ห่าเอ๊ยยยย นั่งเเดร๊กเเล้วจี๊ดๆขึ้นสมอง เป็นลูกกรู กรูตบไปเเล้ว อีเด็กทำตัวอย่างเงี้ย...สรุปว่า กรูเกลียดเด็กว่ะ มร่างเอ๊ยยยยย >< อ่าพอด่ามามากพอ อวยพรพ่อเเม่บ้าง กร้อขอให้พ่อเเม่มีความสุขมั่กๆๆๆๆๆ อยู่กันไปนานๆ อยู่กะลูกๆนานๆๆๆๆๆๆๆ รักกันมากมาย คัยเข้ามาอ่านบล๊อดนี้อวยพรพ่อเเม่กรูด้วย หุหุ
เเต่เจงๆเเล้วที่อัพวันนี้ไม่ใช่เเค่เรื่องพ่อเเม่ครบรอบเเต่งงาน เเค่เป็นปัญหาที่เราคิดไม่ตก เเล้วได้ทำการปรึกษากะคุณยุ้งมาเเล้ว ซึ่งคุณยุ้งบอกให้รีบตัดใจ เอ๊ย ตัดสินใจ ครือเราคิดว่าจะเลิกดีมั๊ย กะคัยก้อคงรู้ๆกันอยู่ ช่วงนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร รุสึกอยากใช้ชีวิตเเบบตัวคนเดียว เเล้วเรารุสึกว่าถ้าเกิดคบๆกันต่อไป มันจะเข้าวัฏจักรเดิมอีกอ่ะ เเรกๆก้อคบกันดี เเล้วเริ่มห่าง เเล้วก้อห่างงงงงงงงงง เเล้วก้อกลับมาคบ ไม่อยากเป็นอย่างงี้ว่ะ like a broken record player ,back and forth and here and gone and on...and on เป็นเเบบนี้ต่อไปรุสึกว่าอยากเร่มต้นใหม่กะคนอื่น(ซึ่งมันยังไม่มีคัยหลงเข้ามา) หรือไม่ก้ออยู่คนเดียวนั่นล่ะ ดีเเล้ว เฮ้อออ ตอนนี้เลยอยู่ในสภาวะจิตตกอย่างเเรง ยิ่งฟังเพลง torn ของ letoya เเล้วยิ่งไปกันใหญ่ เพราะๆเพลงนี้ไปหาฟังกันนะ อยากได้บอก เด๋วส่งให้ก้อได้ เฮ้ยนอกเรื่องเเล้ว บวกกับเพลง i'm not missing you ของ stacie orrico อีก โอ๊ย ปวดจายยยยย 5555 "you might have had me open but i must be going because i've got life to do" พอๆ พล่ามเรื่องนี้มาพอละ ไม่อยากคิดมาก ไม่ชอบคิดเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ ไม่ชอบจมอยู่กะเรื่องนี้ น่าเบื่อจะตาย คิดเรื่องอื่นดีก่ตาตั้งเยอะเเยะ เเต่ส้ม ถ้าเมิงเข้ามาอ่าน เมิงมาเทศน์กรูทีว่ากรูเอางัยดี หุหุ
ตั้งเเต่ปิดเทอมมา กรูนอนเช้าได้ทุกวัน 6 โมงเช้า เป็นเวลานอนกรูเรย เฮ้อ เซ็งชีวิต เเล้วก้อตื่นเที่ยง - -" บางทีอุตส่าเลิกเล่นคอมซะเร็ว ตี 1 เลิก เเต่ก้อไปนอนดูทีวีต่ออีก เหอๆ อยากออกไปข้างนอก ชวนนังนู๋เเยมยิกๆ มันไม่ยอมออก เเต่ออกกะเเฟนเนี่ยออกจ๊างงงง พี่สาวน้อยจัย รุบ้างรึป่าว ชิส์ คนมีความรัก เเถมพอตื่นมา บอกเเม่จะออกไปข้างนอก เเม่ถามออกไปกะคัย ก้อบอกว่าจะไปเดินเล่นคนเดียว เเล้วเเม่ก็ถามว่าไปที่ไหน บอกว่าเด๋วออกไปเเล้วค่อยคิด ก้ออดออกอีก ซะงั้นอ่ะ เซ็งๆๆๆๆ เลยต้องตั้งหน้าตั้งตารอวันที่จะได้ไปฝึกงานใช่มั๊ย ถึงจะได้ออกไปลั้ลลาซะที ลั้ลลารึป่าววะ ฝึกงานเนี่ย ??
อ่า วันอาทิดนี้ น้องสาวอิชั้นจะรับประกาศเเล้วนะคุ จบ ปวช3 เเย้ว มันบอกจะเอาเเฟนมันมาเปิดตัวกะพ่อ
 จะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามชม 555 เเต่พ่อคงไม่ว่าอะไร เพราะหมู่นี้พูดเล่นอยู่เรื่อย พอดีมี zippo ลายใหม่ออกมาเป็นลายกบ เเล้วนังนู๋เเยมเกลียดกบ พ่อเลยบอกจะเอามาให้ พอไอ้เเยมเดินลับหลังไป พ่อพูดว่า "เกลียดกบเเล้วไก่ล่ะ ชอบมั๊ย" เอิ๊กๆ ถ้ามันได้ยินไม่รุจะทำหน้ายังงัย (เเฟนมันชื่อไก่) เเถมพูดทั้งตอนเมาเเละตอนไม่เมา เเบบนี้เเสดงว่าใช้ได้ ผ่าน มาเจอคงไม่เป็นไร (รึป่าว) เเต่ก้อบอกไปเเล้วว่าให้ใส่เสื้อกันไฟ กะกันกระสุนมาด้วย หุหุ เผื่อไว้ก่อน สงสัยต้องจบบล๊อกไว้เพียงเท่านี้ก่อน รุสึกมึนส์ๆ ได้สาเกร้อนไป หุหุ เออ พวกเมิง กรูได้เเบล๊คมาขวด จะเเดร๊กกันม๊ายยยย ไม่งั้นเสร็จพ่อกรูนะ นี่กรูกะลังจะหาที่ซ่อนอยู่เนี่ย เออ ลืมไปพ่อกรูบอกว่า จากวันนี้จะเลิกกินซักพักนี่หว่า อ่า ชีวิตที่สงบสุขกะลังจะมาถึง กรูได้ลดเรื่องเครียดไปอีกเรื่องนึงได้ ไม่งั้นกรูเเทบไม่อยากอยู่บ้านเเล้วเนี่ย เหอะๆ ทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหาเลยว่ะ
P.S.
ส้ม เมิงเข้ามาใหม่ได้เเล้วนะ กรูอัพเเล้ว เเล้วกรูจะโทรหา ช่วงนี้กรูเริ่มเป็นโรคไม่อยากยุ่งกะโทรสับอีกละ ทิ้งมันนอนอยู่บนห้องมาหลายวันเเล้วเนี่ย คิดเถิงมึงนะโว้ย
ยุ้งส์ อัพเเล้วนะจ๊ะ ตามคำขอ หุหุ เเล้วจะรีบๆตัด(สิน)จัย เอิ๊กๆ เเล้วเนื้อคู่ไม่ต้องไปหาไกล อยู่ใกล้ๆเเล้ว ลักษณะเงี้ย ตรงเลย 555
ออฟ ฟ้า เมิงจะไปไหนกันอีกก้อมาชวนกรูมั่งนะ เเต่กรูไปหลังเที่ยงนะ
อย่าลืมอวยพรวันครบรอบเเต่งงานพ่อเเม่กรูด้วย ทุกคน!
 March 02 อัพ อัพ อัพ ได้อัพบล๊อกซะทีในทีสุดกรูก้อสอบเส็ดซะที จบเเล้ว จบปี3เเล้ว ฮือๆ เจงๆกรูน่าจะจบปี 4 เเล้วด้วย เรยต้องปล่อยให้เพื่อนๆจบๆกันไปก่อน ทำงานเเล้วเลี้ยงกรูกันด้วยนะเมิง
วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย เจอไป2ตัว กรูมึนส์ มึนส์ยาตอนเช้าเอามากมาย ออกุ๊งกิ๊งไรมาก้อไม่รุ กรูจะบร้าตาย ทำให้กรูไม่มีสมาธิอ่าน tissue ต่ออีกเรย จิตกระเจิงเพราะจิตตี้ >< กรี๊ดดดดดด พี่รหัส ทำกันได้ เฮ้อพูดเเล้วเซ็ง บวกกับ QC ทำไม่ทัน กะไว้ว่าวิชานี้กรู บี บีบวกเเน่ๆ ตอนนี้มันจะเหลือซักเซฟเเล้วม๊างงง เทอมนี้ไม่ถึง 3 เเน่ๆละกรู เครียด เเต่ทำไงได้ ทำจัยซะ...เเต่ที่สอบมาทุกวันนี่ ได้เจอน้องอาร์มทุกวัน เเค่นี้กรูก้อปลื้มละ ทำข้อสอบมีความสุขขึ้นมา0.1% มร่างเอ๊ย ไมน้องเค้าดูหล่อขึ้นวะ คัยว่าไม่หล่อช่าง เเต่หล่อสำหรับกรู กรูชอบของกรูเเบบนี้
อาทิดที่เเล้ว กะจะอ่านหนังสืออย่างเต็มที่ เเต่เสือกไม่สบาย ไอจนเหนื่อยเรยกรู เรยไปหาหมอได้ยามา ยาขยายหลอดลม ก่อนให้ยาหมอถามว่ากินกาเเฟเเล้วใจสั่นป่าว ถ้าสั่นก้อให้กินครึงเม็ด เราก้อกินครึ่งเม็ด เพราะกินกาเเฟไม่ได้ มันสั่นจิงๆค่ะคุณหมอ สั่นไปถึงมือเรย นั่งเขียนหนังสือมือสั่นตลอดเวลาอย่างกะคนเปงประสาทพากิงสันเเน่ะ ใจก้อเต้นตึกๆๆๆๆ ไม่มีสมาธิอ่านหนังสืออีกซะงั้น - -" อาทิดนี้ก้อยังไม่หายดี เเต่ยังดีที่วันเสาเเม่ไปได้ยาจีนมา ชื่อไรมะรุ yinqiao ยิ่นเคี้ยวป่ะ? เค้าอ่านงี้ป่าวหว่า ทำให้อาการไอดีขึ้นเยอะเรย
ตอนที่กะลังไม่สบายอยู่ มีอยู่วันนึงฝันถึงคนที่ตอนเค้าจากไปไม่เคยฝันถึงเลย เเต่อยู่ๆวันนั้นฝันถึงเค้าได้ งงมาก เค้าชื่อมาร์ค บรรยากาศในฝันคล้ายๆกะตอนที่อยู่ ร.ร. ทำให้นึกถึงวันเก่าๆมากมาย ยังจำได้อยู่เลย ตอนที่อยากให้เค้าโทรมามากๆ เเล้วอยู่ๆเค้าก้อโทรมา ยังรู้สึกว่าเหมือนมันเกิดขึ้นมาไม่นานนี้เอง ทั้งๆที่ ตั้งกะตอนมอ 3 เเล้ว ตอนที่เค้าจากไป ปิดเทอมตอนมอ5 จะขึ้นมอ 6 ได้ นี่ก้อใกล้วันครบรอบเเล้ว ไม่ได้ไปงานด้วย ยังรู้สึกเสียจัยจนถึงทุกวันนี้ ว่าทำไมตอนนั้นเราไม่ดื้อหน่อย ขอพ่อไปให้ได้ ทำไมเราถึงไม่ทำ ทั้งๆที่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ได้เห็นเค้าเเท้ๆ ยังจำวันที่เพื่อนโทรมาบอกว่าเค้าเสียเเล้วได้ ว่าอยู่ต่อหน้าเเม่ ต้องกลั้นน้ำตาขนาดไหน เเล้วเเอบร้องไห้คนเดียวทั้งคืน อยากให้เค้ารู้ว่าถึงเค้าจะจาไปได้ 5 ปีเเล้ว เราก้อยังคิดถึงเค้าอยู่ตลอดเวลา เเต่ในฝันเราไม่ค่อยเข้าใจความฝันเท่าไหร่เรย เค้าบอกกะเราว่า เค้ายังไม่ตาย คนที่เราด้ยินว่าตายไม่ใช่เค้า เป็นการเข้าใจผิด เราอยากรู้ว่านี่หมายความว่างัย หรือเปงเพราะจัยเราอยากให้เป็นอย่างนั้น เเต่เราคิดว่ามันไม่น่าจะใช่ เพราะเรายอมรับได้ตั้งนานเเล้ว ว่าไม่มีเค้าอยู่เเล้ว เฮ้อพูดไปเเล้วเศร้า เอาเปงว่ายังงัยเราจะคิดถึงเค้าตลอดไปละกัน วันนั้นอ่านการ์ตูนเรื่อง SUN ฝ่าเปลวตะวันเดือด มีประโยคทีติดจัยอยู่ "ถ้าในใจเรานึกถึงคนที่เค้าจากไปเเล้ว เค้าก็กำลังหัวเราะอยู่ภายในใจของเรา กำลังหายใจ เเละก็สามารถมีชีวิตจนถึงวนที่ตัวของเราเองไม่อยู่บนโลกนี้เเล้ว" อืม เเค่นี้ล่ะ วันนี้ที่มาเล่าเรื่องนี้เพราะพอดีมีคนมาถาม จากชื่อเอ็มเรา "ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป...เเค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ...เเละจะคิดถึงเธอตลอดไป.." เเล้วบวกกับอยากอัพบล๊อกเรื่องนี้มาหลายวันเเล้ว เเต่เพราะสอบเรยไม่ได้มาอัพซะที จบข่าว
เปลี่ยนอารมกันมั่งดีก่า เด๋วจะเศร้าซะหมด เหอๆ ว่าเเล้วก้ออยากร้องไห้ว่ะ ถ้าได้ยินเพลง could it be any harder หรือ slipped away นี่ต้องปล่อยออกมาเเน่ๆ
ปิดเทอมนี้ ต้องฝึกงาน เเต่ก่าจะฝึกก้อปลายเดือนเมษาเเน่ะ อาทิดหน้ายังงัยก้อขอพักผ่อนให้เต็มที่ เเต่อาทิดต่อไปนี่ล่ะ จะทำไรดี มันต้องน่าเบื่อเเน่ๆ ไม่มีไรทำ อยู่บ้าน ดุทีวี กลิ้งๆ ออกไปข้างนอกก้อร้อน อยากอ่านหนังสือที่ซื้อมาให้จบอยู่หรอก เเต่ช่วงนี้ไม่อยากเเตะหนังสืออีกเรย เบื่อการอ่าน + ปวดตามากมาย ผมหน้าม้าก้อยาวปิดตาเเล้วเนี่ย เเต่ยังไม่อยากไปตัดผม เด๋วคุณบดินทร์ตัดกุดอีก เท่วก่อนเจ๊เเกตัดให้ซะ หน้าม้าชั้นตรงเเหน่ว โดนเพื่อนเเซวจนเสีย self เรย บ้างว่าน๊อตโตะ โตะไหนวะ บ้างว่ะอนัคซุนามุนเดอะมัมมี่มั่ง เอิ๊กๆ เสียหมด
โอ๊ยง่วงนอนได้ที่ละ ไปนอนดีก่า เพื่อนๆ ไปเท่วไหนก้อชวนกันมั่งเน่อ อยู่บ้านมันน่าเบื่อ ไม่มีไรทำ ไม่มีคนให้คุย ฟุ้งซ่าน เหงา อยากให้จัดทริปอ่ะ อยากไปเท่วตจว. อ่ากรูลืมบอกพวกเมิงไปว่า jim beam ขวดนั้น พ่อกรูซัดหมดละนะ พวกเมิงอด เเต่ไม่เปงไร ไว้ให้พ่อสนับสนุนเหล้าใหม่ได้ ว่าเเล้วพ่อกรูมีน้อยใจกรู ไม่ยอมชนเหล้ากะเค้า ที่ชนกะเพื่อนชนเอาๆ เอิ๊กๆ กร้อกรูชอบอารมเฮฮามากก่าอ่ะ ชนกะเค้าไม่เฮพอ
อ่าไปนอนเเล้วเจงๆดีก่า เเล้วค่อยมาอัพบล๊อกหม่าย ปิดเทอมคิดเถิงเพื่อนๆนะคับ ไปไหนก้ออย่าลืมกรูนะ ไปด้วย |
|
|
